هم آوا-مرز تازه: زاد روز فردوسی بزرگ گرامی باد
فردا زاد روز پا گذاشتن حکیم بزرگ فارسی زبانان ابوالقاسم فردوسی به این جهان است ، البته مهم نیست کی به دنیا آمد و کی چشم از این دیار بست !
به هر حال فردا بهانه ای است که شاهنامه را ورق بزنیم و سطری چند از ابیات پر ارزشش را دوباره به جان بخوانیم .
گفتن از استاد سخن سخت است ، به بیت بیت این گوهر اصیل افتخار می کنم ، میراثی گرانبها که مایه ی فخر هر ایرانی ، آریایی و فارسی زبان است ، این روز گرامی باد .
نباشد همی نیک و بد پایدار / همان به که نیکی بود یادگار
همان گنج و دینار و کاخ بلند / نخواهد بدن مر ترا سودمند
سخن ماند از تو همی یادگار / سخن را چنین خوار مایه مدار
فریدون فرخ فرشته نبود / زمشک و ز عنبر سرشته نبود
بداد و دهش یافت این نیکوئی / تو داد و دهش کن فریدون توئی
فریدون زکاری که کرد ایزدی / نخستین جهانرا بشست از بدی
یکی بیشتر بند ضحاک بود / که بیدادگر بود و ناپاک بود
و دیگر که کین پدر بازخواست / جهان ویژه بر خویشتن کرد راست
سه دیگر که گیتی زنا بخردان / بپالود و بستد زدست بدان
جهانا چه بد مهر و بد گهری / که خود پروری و خود بشکری
نگه کن کجا آفریدون گرد / که از پیر ضحاک شاهی ببرد
برفت و جهان دیگری را سپرد / به جز حسرت از دهر چیزی نبرد
چنینم یکسر که و مه همه / تو خواهی شبان باش و خواهی رمه





