وقتی کاری از دستت بر نمیاد

این روزها پرم از نکردن ها، نشدن ها، جلو نرفتن ها.
درجا می زنم، گاهی عقب می شینم، چند روزه هی دارم پس می رم.
امروز وقتی داشتم به جای راه حل چندتا مسکن به پسرک! می دادم تا بخوابه! و این روزها رو حس نکنه، حس می کردم شقیقه ای رو نشانه گرفتم و دارم به بهانه اینکه نمی خوام درد بکشه تیر خلاص شلیک می کنم دریغ از اینکه به درمانی فکر کنم، یا بذارن! درمانی صورت بگیره.

… وقتی تا صبح یه خط در میون می خوابی و اعصابت خورده از این همه نشدن، وقتی یادت می افته که وقت نیاز! حتی نمی تونی یه دست نوازش روی تن عزیزت بکشی احوالاتت …

نشدن، جلو نرفتن،
متنفرم از آدم هایی که نمی تونن بالا بیان و فقط سعیشون در اینه تا همه رو بکشن پایین
،تا بتونن بر کتوله های اطرافشون حکومت کنن.

متنفرم، متنفرم از جلادها هرچند خودم هم نتونم نقشی بجز قصاب رو بازی کنم.
( یکی سلاخی! کن و یکی فراری! بده ) حالم از این بهم می خوره، آخه چرا هیچ کس دلش به حال اون قصاب های بدبختی که نیمه ی کارشون سلاخی! ،به جبر!، بود نسوخت و نمی سوزه؟!

آخ!!!