نبرد من!

شب تولدم بود
همیشه، اول هر سال تاریخ تولد تمام خانواده رو روی تقویم ام علامت می زنم و سعی می کنم از یادم نره
همشون این رو می دونن که برام مهمه
و همشون از یادشون رفته بود
شب با دلخوری شیرینی گرفتم و اومدم خونه
حتی با دیدن شیرینی هم تولدم یادشون نیفتاد
تا بلاخره با بغض خودم گفتم
همشون فهمیده بودن چقدر! خراب کردن!
بی خیالشون شدم و رفتم توی اتاقم
یکی یکی برای عذر خواهی می اومدن
نوبت به مامان رسید
همین که اومد داخل اتاق موبایلم زنگ خورد
شوهر! بود
بعد از کمی صحبت چون مامان اونجا بود خداحافظی کردم
مامام پرسید: کی بود؟!
گفتم: شوهر
با اخم بدون اینکه چیزی بگه از اتاق زد بیرون
…
وای خدا، چه راه سختی…