bayut: نامه انجمن روان پزشکی آمريکا به پارلمان فنلاند

لینک به منبع

مقدمه : در پی حذف همجنس گرايی از ليست بيماريهای روانی در دهه هفتاد ميلادی ،  دولتهای هر چه بيشتری به تعديل قوانين قضایی خود و انطباق آن با آخرين داده های علمی مبادرت ورزيدند .  در ادامه همين مسير ،  از اواخر دهه هشتاد ميلادی موضوع ازدواج و ثبت رسمی زندگی مشترک جفت های همجنس گرا در دستور کار مجالس و پارلمانهای قانونگذاری کشورهای اسکانديناوی قرار گرفت و کشور دانمارک برای اولين بار در جهان ،  ازدواج همجنس گرايان را قانونی اعلام کرد .  بعد از آن کشورهای سوید ،  نروژ ،  ايسلند و فنلاند هم قانون ثبت رسمی و قانونی زندگی دو همجنس گرا با هم را به تصويب رساندند . اما برنامه کار چندان آسان نبود و بحثهای داغی بين موافقان و مخالفان حقوق همجنس گرايان در گرفت .  در جريان همين مباحث در کشور فنلاند ،  نامه زير از طرف انجمن روان پزشکان آمريکا ( به عنوان يک سازمان علمی و معتبرجهانی ) ،  به تک تک اعضا مجلس فنلاند ارسال می شود .  وبه همراه آن سه سن هم ضميمه می شود . برای جلوگيری ازطولانی شدن مطلب ،  ما فقط بخش اول و سند شماره سه که بيشتر به مساله مورد نظر اشاره دارند را برای خوانندگان به فارسی ترجمه کرده ايم . 

نامه انجمن روان پزشکی آمريکا به نمايندگان مجلس فنلاند . ( آی پی آی ) American Psychology Association = APA

مترجم : اهورا افشار

دکتر روانکاو آقای جک شردر * ،  مدير کميته مربوط به همجنس گرايی و دوجنسگرايی سازمان روانپزشکی آمريکا ، اين نامه را به تمام اعضا مجلس فنلاند ارسال در سپتامبر 2001

نمود :  جناب آقای استال استروم * من مدير کميته مربوط به همجنس گرايی و دوجنسگرايی انجمن روانپزشکی آمريکا هستم .  از طريق اين نامه می خواهم به دو سوال شما جواب بدهم . سوال اول اطلاعات در باره نظر آی پی آی در باره همجنس گرايی و دومین سوال نظر آی پی آی در باره تحقيقی که دکتر رابرت اسپيتزر * اخيرا انجام داده و در جلسه آی پی آی ارایه داده است .  الف -  موضع انجمن روانپزشکی آمريکا در سال 1973 در مورد همجنس گرایی :  در سال 1972 آ ی پی آی همجنس گرایی را از ليست اختلالات روانی حذف کرد .  هر چند که اعتراضات طرفداران حقوق همجنس گرايان انگيزه سنجش مجدد نظر قبلی آی پی آی را فراهم کرده بود ،  اما تصميم نهایی بر اساس ملاحضات سياسی گرفته نشد .  اين ارزيابی دوباره توسط کميته علمی آی پی آی با مديريت دکتررابرت اسپتزر انجام گرفت .  کميته مزبور ادعاهای سابق روانکاوی مبنی بر بيماری بودن همجنس گرایی ( رادو 1940 ،  بايبر و همکاران 1962 ،  سوکارديس 1968) * را ( مجددا ) مطالعه و آنها را با مطالعاتی که بر بيماری نبودن همجنس گرایی دلالت دارند (کينسی و همکاران 1948 و 1953 ،  فورد و بيچ 1951 ،  هوکر 1957 ،  مرمور 1965 )  * سنجيد و سبک سنگين کرد . پس وزن و اعتبار مدارک علمی بود ،  و نه فشار سياسی ،  که باعث اتخاذ تصميم توسط آی پی آی مبنی بر حذف همجنس گرایی از ليست بيماريها گرديد . بايد در نظر گرفت که آن دسته از روانکاوهای آن زمان که با تصميم آی پی آی مخالفت می کردند ، خود به اين بحث جنبه سياسی دادند .  مثلا ،  بعداز تصميم گيری کميته علمی ،  کسانی که با اين نظر مخالف بودند ،  درخواست رای گيری از اعضا را مطرح کردند ، دادخواستی برای تحميل رفراندم به آی پی آی-  يک رای گيری سياسی در باره يک موضوع علمی-  تهيه وبه امضای 200 نفر شرکت کننده در يکی از جلسات انجمن روانپزشکی آمريکا رسيد .  پس از شکست در اين همه پرسی ،  بعضی ها اين وقايع را به شکل منحرفی  وارونه جلوه داده اند .  برای نمونه ،  علاوه بر ادعای مبنی بر کاملا سياسی بودن تغيير موضع آی پی آی درباره هجنسگرایی ،  آقای سوکارديز آی پی آی را به اشتباه در شمارش آرا رفراندم هم متهم کرد . ب-  نظر اخير انجمن روانپزشکی آمريکا از آنجا که آی پی آی ديگر همجنس گرایی را بيماری به شمار نمی آورد ، مواضع فعلی آن هم منعکس کننده همين اعتقاد می باشد که همجنس گرایی نوعی طبيعی از تمايلات جنسی انسان است .  بر همين اساس ،  بعد از تصميم 1973 ،  آی پی آی بيانیه های بسياری در پشتيبانی از حقوق مدنی همجنس گرايان صادر کرده است .  از جديدترين آنها اعلاميه سال 1998 در باره  درمانهای جبرانی است . درمان مرمتی/ بازسازی/ تعميرگرانه * اين بيانيه اعلام می کند که  انجمن روانپزشکی آمريکا با هرگونه درمان روانکاوانه ،  از جمله  درمان مرمتی يا تبديلی که بر پايه باورمندی به اختلال روانی همجنس گرایی يا بر پايه اين پندار اوليه که بيمار بايد گرايش جنسی ( همجنس گرايانه ) خود را عوض کند ،  بنا شده اند ،  مخالف است .  در سال 2000 ميلادی آی پی آی فراتر از اين رفت و روانکاوان کميسيون روان درمانی انجمن بيانيه ای صادر کرد که مورد تصويب کليه مديران  بخشهای مختلف   آی پی آی قرار گرفت .  اين بيانيه پيشنهاد کرد که : آ ی پی آی نظر سال 1973  خود  مبنی بر اينکه پديده همجنس گرایی به خودی خود اختلال روانی نيست ،  را مجددا تایيد می کند .  اصل راهنمای ادعاهای اخيرا منتشر شده مبنی بر قابل علاج بودن همجنس گرایی ،  که با هدف  بازگشت به گذشته و مجددا بيماری دانستن همجنس گرایی ،  اخيرا منتشر شده اند ، نه دقت ،  جديت و سختگيری تحقيقات علمی بلکه اغلب نيروهای مذهبی و سياسی ای هستند که با حقوق مدنی کامل لزبين و گی ها مخالفند .  توصيه می شود که آی پی آی بعنوان يک سازمان علمی ،  سريعا و بطور شايسته ،  به ادعای مبنی بر بيماری دانستن همجنس گرایی ونتيجتا قابل درمان بودن آن ،  که از طرف گروههای سياسی و يا مذهبی مطرح ميشود ،  واکنش مناسب نشان دهد . بعنوان يک اصل کلی ،  يک پزشک نبايد هدف درمان را خودش تعيين کند ،  چه بصورت اجباری و چه از طريق نفوذ غير مستقيم .  چگونگی روان درمانی که بنا را بر تغيير همجنس گرایی می نهند ،  بر اساس آن دسته از نظريه های تکاملی هستند که اعتبار علمی بودنشان قابل سوال است .  بعلاوه ،  گزارشها و استدلالهای که از درمان حکايت می کنند در برابراستدلالهای مبنی برجراحات و آسيب های روانی وارده ( ازناحيه اينگونه درمانها ) خنثی می شوند . در چهار دهه گذشته ،  هيچگونه تحقيق علمی جامعی در مورد درمانهای جبرانی صورت نگرفته است که بتواند نظريه های درمانیشان را ثابت کند . تا وقتی که چنين درمانی انجام بگيرد ،  آی پی آی توصيه می کند که پزشکان درستکار از مبادرت به تغيير گرايش جنسی افراد خودداری کنند و در نظر داشته باشند که يکی از اصول پزشکی اين است که به کسی صدمه نرسانند . در مورد خاص وصلت مدنی *  در سال 2000 هيات امنای آی پی آی رای داد که آی پی آی از برسميت شناختن وصلت بين افراد همجنس و تمام حقوق ، مزايا و مسوليتهای قانونی آنها پشتيبانی می کند . ( به سند ضميمه شماره 3 نگاه کنيد . ) چنانچه بتوانم کمک ديگری بکنم ،  لطفا از تماس با من مضايقه نفرمایيد . ارادتمند :  جک درشر .  دکترعضو انجمن روانپزشکی آمريکا و مدير کميته مربوط به همجنس گرایی و دوجنسگرایی .

1- American Psychiatric Association Position Statement on Psychiatric treatment and sexual Orientation – December 11 , 1998

سند شماره 3 ضميمه نامه به مجلس فنلاند :  اعلام موضع انجمن روانپزشکی آمريکا در باره وصلت افراد همجنس-  صادره توسط هيات امنای آی پی آی بتاريخ دسامبر 2000آی پی آی علاقمندی خود را نسبت به بهروزی جفتهای دگرجنسگرا در مسایلی همچون سلامت روانی کودکان و ديگر جنبه های زندگی خانوادگی اعلام می دارد .  روابط دگرجنسگرايانه از يک چارچوب قانونی ناظر بر خود برخوردارند که بعنوان يک عامل ثبات دهنده اين روابط عمل می کند . در ايالات متحده آمريکا ،  منهای مساله اخير و استثنایی ( ايالت ) ورمونت ، جفت های همجنس از مزايا و مسوليتهای ازدواج قانونی محرومند .  جفت های همجنس بر همين اساس چندين نوع تبعيض دولتی را تجربه می کنند که استحکام روابط آنها را تحت تاثير قرار می دهد . کودکان والدين گی و لزبينها از حمايتی که ازدواج قانونی برای کودکان جفت های دگرجنسگرا تضمين میکند ،  محرومند .  والدين گی و لزبين که کودکی را به فرزندی قبول کرده  و يا از همسر خود جدا شده اند با موانع ديگری هم مواجه اند ، در بسياری از حوزه های قضایی آمريکا ،  يک فرد لزبين يا گی که کودکی را به فرزندی قبول کرده است بعنوان يک والد ( پدر يا مادر ) نامناسب معرفی می شود . ( يعنی در اين ايالتها دولت می تواند کودک را باز پس بگيرد . –  مترجم ) .  علاوه بر آن ،  زمانی که يک جفت ، کودکی را به فرزندخواندگی می پذيرد ،  حقوق قانونی فقط به يکی از والدين اعطا می شود و به ديگری هيچ حقی نمی رسد .  اين موانع و اشکالات در شرايطی اعمال می شوند که حتی تحقيقات هم دال بر آن دارند که کودکانی که در خانواده همجنس گرايان رشد و تربيت می شوند در تطبيق خود با محيط هيچ فرقی با کودکان پرورش يافته در روابط دگرجنسگرايانه ندارند . انجمن روانپزشکی آمريکابا استناد بر تاريخ از انصاف و برابری و عدم تبعيض در قوانينی که بر سلامت روانی شهروندان موثرند ،  حمايت کرده است .  آموزش عمومی درباره روابط لزبينها و گی ها و حمايت از تلاشهای ناظر بر قانونی کردن وصلت همجنس گرايان در چارچوب و مسير حمايت آی پی آی از اقليتهای محروم است . انجمن روان پزشکی آمريکا از اعتراف قانونی ثبت ازدواج  به وصلت زوجهای همجنس وحقوق قانونی ،  مزايا و ومسوليتهای مربوط به آن حمايت می کند .

*(Jack Drescher)

*(Stal Strom)

*( Robert Spitzer)

*(Rado, 1940, Beiber et al 1962, Socardes 1968)

*(Kinsey et al 1948, 1953, Ford and beach 1951, Hooker 1957, Marmor 1965)

*Reparative Therapies

*(Civil   Union)