امیر: به کوی دانشگاه تهران حمله شده ــ the show is over say goodbye

لینک به منبع           
the show is over say goodbye

خوشحالم که لحظه ای توانستم از خرابی اینترنت تهران عبور کنم، مردم خیابان را ول نکردند پیر زن ها و پیر مردها لرزان لرزان سر کوچه ها و جلوی خانه ها می ایستند، جوان ها تظاهرات می کنند، امشب صدای الله اکبر و مرگ بر دیکتاتور از داخل خانه ها تهران را برداشت، مردم در خیابان ها کتک می خورند، آتش برخی خیابان ها گرفته، ولی مسئله این است که ما نمی دانیم چه کار کنیم، توی خیابان هستیم ولی معلوم نیست که هدف چیست، همه هم کار و زندگی داریم، هیچ تشکلی وجود ندارد همه چیز خود جوش است، همه پراکنده هستند با این حال چون تعداد زیاد است هیچ جا خالی نیست، یک روز، دو روز، ده روز ممکن است این شورش ادامه پیدا کند، وقتی هیچ جهت دهی نباشد مجبور خواهیم شد به خانه برگردیم، فردا موسوی یک سری جملات خنثی و نا مفهوم خواهد گفت و همه را رها خواهد کرد، ما تحریمی ها هم که تشکلی نداریم پشت سر موسوی ها حرکت می کردیم که آنها هم فردا رها خواهند شد، به قول بانو مدونا the show is over say goodbye، تا دوباره کی چه بخواهد بشود ما ماندیم و بد بختی هایمان.

لینک به منبع            
به کوی دانشگاه تهران حمله شده

داخل کوی دانشگاه تعدادی ظاهرا مجروح شدن، توی سعادت آباد تهران هم درگیری ظاهرا خیلی شدید بوده، اگه فردا موسوی آبکی عمل کنه وای به حالمون میشه، با این درگیری که بین مردم و اسلام شده اگر نظامی ها برنده بشند وضع به قبل انتخابات بر نخواهد گشت، وای بر حال ما میشه (دست کم در تهران)، به چه روز سیاهی افتادیم که زندگیمون افتاد به دست موسوی، حتی تحریمی ها هم نشستیم که آقا چه کار میکنه، کاری هم غیر این نمیشه کرد تشکیلاتی غیر از ستادهای انتخاباتی وجود نداره، نزدیک خونه ما هم من قبل از اینکه الله اکبر گفتن مردم از خانه ها شروع بشه بیرون بودم که خبری توی خیابون نبود ولی وقتی بر گشتم وسط  شعار های خانگی بود که صدای تیر اندازی آمد، خانه هایی که نزدیک خیابان ولیعصر بودند شعار ها رو به توپ تانک مسلسل دیگر اثر ندارند تغییر دادند، امید وارم تیر اندازی هوایی بوده باشه. نمی دونم چکار کنم، الان ساعت چهار و نیم صبحه ولی نمیتونم بخوابم، آدم وقتی در گوشش صدای تیر بیاد خواب از سرش می پره.