Michael Jackson died :GIA

لینک به منبع

وقتی با این خبر در ام.اس.ان مواجه شدم.باورش برام خیلی سخت بود.مایکلی که زمانی عشق به موسیقی را با صدایش به من آموخت رفته بود.
در یک بیمارستان در لوس آنجلس بر اثر نارسایی قلبی در گذشته بود در حالی که فقط 50 سال داشت.چرا همیشه چیز هایی که دوست دارم را زود از دست می دهم؟
مثل سنگ شده بودم حتی گریه ام هم نگرفت.یاد اولین باری افتادم که صدای اورا شنیدم بی اینکه بدانم او کیست.اولین بار14 یا 15 سالم بود که صدای
او را به طور اتفاقی از یک رادیوی انگلیسی زبان که مخصوص پخش موزیک بود شنیدم.این اولین باری بود که با تمام وجودم به یک نفر گوش می دادم.
وقتی که آهنگ تمام شد هنوز هم بیت های آن در گوشم بود وصدایی که تنم را به لرزه می انداخت.
چندوقت بعد فهمیدم که او مایکل است واو بود که به دنیای تنهای من رنگی تازه بخشید با موسیقی او آموختم که فرقی ندارد سیاه باشیم یا سفید.او اولین کسی بود که درباره کره زمین “آهنگ زمین” راخواند وهمه را به حفظ کره زمین فرا خواند وبه ما یاد آوری کرد که چه بلایی سر منابع طبیعی آورده ایم.او درمورد کورکان هم آهنگ هایی می خواند مثل آهنگ “سوزی کوچولو” که از قتل یک دختر کوچک خیابانی می گوید برای رهگذران واطرافیان سرد وبی تفاوت به ازدست رفتن یک کودک.او همیشه می خواست کره زمین به مکانی بهتر تبدیل شود وبا آهنگ “دنیا روبهبود بخشیم” این رو نشون داد.او با صدایش و
موسیقی منحصر به فردش خیلی چیزها را به من آموخت ,چیزی فراتر از هنر.هنوز هم بعد از سالها باران که می بارد یاد “غریبه ای در مسکو” می افتم.آهنگی که او
در زیر باران خواند و از تنهایی اش گله کرد.اما کاش می توانستم به او بگویم که تنها نیست.من وهمه فن هایش تا آخرین لحظه وحتی بعد از مرگ با او وبه یاد او خواهیم بود.

روحت شاد مایکل
ستاره ای تکرارنشدنی