خانه ی شیشه ای: سخنی با پسر

سخن رضا “پسر”: بلاگر عزیز خانه ی شیشه ای، به دوستی نقدتون رو ارائه دادم و پرسیدم واقعا حقوق انسان ها قابل رای گیری نیست؟ که در قسمتی از پاسخش این رو گفت: “ پس ما الان داریم چکار میکنیم؟، ما قدم به قدم برای هر حقی، راه باز می کنیم، و رای می گیریم و تبدیل به قانون می کنیم، مردم، چطور باید از همجنسگرایی اطلاع پیدا کنن غیر از همین راه ها؟ “  آن دوست عزیز چندین بند پاسخی که قرار بر نوشتن برات داشتم رو در چند جمله خلاصه کرد در مورد این قسمت از انتقادت به همین بسنده می کنم اما در مورد اون قسمت پایانی نقدت ( همونجا که گفتی: “و عجیب تر این که بعضی از بلاگرهای مدعی دیگر هم, پا برهنه و دوان دوان “ ) خواهش می کنم بیاییم و از این نوع نگارش و تفکر دور بشیم، قرار بر مافیا نگاری و افشاگری و جبهه گیری نیست، اگر نقدی است زیبا است همونطور که خطاب به من با احترام نقدتون رو نوشتین در مورد دیگران هم همین کنید، حتی اگر خودمون رو رفیق ندونیم، انقدر نقاط مشترک داریم که بتونیم با احترام همدیگر رو خطاب کنیم.

لینک به منبع

سخنی با رضا در وبلاگ پسر:

از رضا به عنوان یک بلاگر همجنسگرا

انتظار نمی رود که حقوق انسانی و مسلم همجنسگرایان را قابل رای گیری بداند,

چه برسد به این که به روی وبلاگ پسر یعنی وبلاگ همه ی ما, مخاطبان را دعوت

به شرکت در آن نظر سنجی شرم آور با گزینه های شرم آور ترش بکند.

و عجیب تر این که بعضی از بلاگرهای مدعی دیگر هم, پا برهنه و دوان دوان

این توهین سنجی را بازتاب داده بودند, به راستی تا چه حد حقارت را باید پذیرفت؟

گوش هایتان را باز کنید

حقوق انسانها قابل رای گیری نیست!

از ماست که بر ماست.