در عراق کشته می شوند، در ایران اعدام / حسام میثاقی

منبع: فیس بوک                   
با تشکر از حمید پرنیان برای معرفی این مطلب

طبق آخرین گزارش های سازمان دیده بان حقوق بشر صدها مرد همجنس گرا در عراق شکنجه و کشته شده اند و در برخی موارد این اعمال توسط نیروهای امنیتی این کشور روی داده است. در گزارش سازمان دیده بان حقوق بشر آمده است، گروه شبه نظامی موسوم به لشکر مهدی متعلق به مقتدا صدر هم در حمله به همجنس گرایان در عراق مشارکت دارد. در مقابل دولت عراق اظهار نموده است هرچند فرهنگ این کشور همجنس گرایی را طرد می کند، اما دولت این کشور موافق این گونه حملات خشونت آمیز علیه همجنس گرایان نیست.
واکنش دولت عراق نسبت به اعتراضات بین المللی نشان می دهد که دیدگاه این کشور نسبت به همجنس گرایان، یک قدم از ایران جلوتر است. دولت کشوری که در آن صدها همجنس گرا کشته و شکنجه شده اند در جواب مجامع بین المللی پاسخ هایی غیر واضح، غیر منطقی و بی ربط نمی دهد و صریحا اعلام می دارد که مخالف رفتار خشونت آمیز نسبت به این اقلیت جنسی است. قصد آن را ندارم که از دولت عراق دفاع نمایم چرا که بنا به شواهد نیروهای حکومتی عراق در این کشتارها سهم داشته اند اما آنچه واضح است، عدم وجود اصلی مبنی بر کشتار همجنس گرایان در قوانین کشور عراق است.
قوانین و ارزش های حاکم بر هر جامعه دو دارای دو جنبه می باشند: "قانونی و فرهنگی". در اینجا بررسی این دو بعد در کشور ایران و عراق که دو کشور همسایه می باشند و مقایسه عملکرد آنها بر اساس اعلامیه جهانی حقوق بشر خالی از لطف نیست. لزوم احترام به تمامی ابناء بشر از جمله دگرباشان و همجنس گرایان در اعلامیه جهانی حقوق بشر به صراحت بیان شده است. این اعلامیه حق حیات، آزادی و برخورداری از امنیت شخصی را برای "هرکس" و نه قشر و گروهی خاص قائل شده است. یکی از نقاط تعارض قوانین و اصول حاکم بر ایران با متن اعلامیه جهانی حقوق بشر اصل 110 قانون مجازات اسلامی است. بر اساس این اصل، "حد لواط در صورت دخول، قتل است و کیفیت نوع آن در اختیار حاکم شرع نهاده شده است." حاکم شرع نیز می تواند بنا به سلیقه نوع قتل و همچنین دخول یا عدم دخول را ثابت نماید و حکم دلخواه را اجرا کند. "دکترهوشنگ شام بیاتی" در جلد سوم، صفحه ی 528 کتاب خود به نام "حقوق جزای اختصاصی" که در آن به تفسیر قوانین شرعی و فقهی پرداخته است این چنین بیان می دارد که "فقه امامیه" نحوه ی اجرای حکم قتل لواط را به پنج شیوه مجاز می داند: 1) فاعل و مفعول هر دو با شمشیر کشته شوند. 2) فاعل و مفعول هر دو در آتش سوزانده شوند. 3) فاعل و مفعول هر دو سنگسار شوند. 4) بر سر فاعل و مفعول دیوار و آوار خراب کنند. 5) آن دو را از بلندی چون کوه با دست و پای بسته به پایین پرتاب کنند. در ادامه به حاکم شرع این اجازه نیز داده شده است که از جمع دو کیفر در صدور حکم خود استفاده کند، یعنی اینکه پس از اجرای یکی از مجازات بندهای (1) یا (3) یا (4) یا (5) در آتش نیز سوزانده شوند. [1]
بنابراین دگرباش ایرانی، در طول زندگی خود همواره باید انتظار چنین کشتار و شکنجه های قرون وسطایی را داشته باشد. هر شب از ترس سوزانده شدن در آتش یا کشته شدن با شمشیر، کابوس ببیند و بالاجبار، تمایلات و احساسات خود را تا سر حد امکان از اطرافیان پنهان نماید. به وجود آمدن مشکلات روحی روانی در چنین شرایطی برای فرد دگرباش اجتناب ناپذیر است. آنگونه که مشاهد شد از جهت قانونی، ارزش ها و قوانین حاکم بر ایران نه تنها حقی را برای همجنس گرایان قائل نیستند، بلکه کشتار آنان به فجیع ترین شکل ممکن را نیز تجویز و تمجید می کنند. در مقابل، آنچه از واکنش دولت عراق به ذهن خطور می کند این است که قوانین این کشور قصد کشتار قرون وسطایی دگرباشان را ندارند.
حال باید به بررسی بعد فرهنگی این موضوع بپردازیم. ارزش ها، ذهنیات و تفکرات مذهبی حاکم بر هر دو کشور ایران و عراق، همجنس گرایی را نمی پذیرد و شخص دگرباش را فردی غیرطبیعی و بیمار تلقی می کند. این گونه تفکر، علاوه بر ریشه مذهبی آن، خاص کشورهای جهان سوم است. تلقی افراد از اقلیت در این گونه کشورها همواره با طرد آنان همراه است. وجود انسانهایی با عقاید، ظواهر و احساسات متفاوت برای افراد این گونه جوامع، هنوز قابل پذیرش نیست و تفکر تکثر گرا تنها در قشر بسیار محدودی از جامعه مشاهده می شود. در ایران، از بین گروه های اقلیت، وضعیت همجنس گرایان از همه اسفناک تر است. چرا که حتی مدافعان حقوق بشر نیز کمترین نیروی خود را در این زمینه صرف می کنند. علت آن ممکن است عدم پذیرش این موضوع از سوی جامعه، و حتی عدم پذیرش آن از سوی خود آنان باشد. تفکر عام در مورد دگرباشان، آنان را اکثرا با لغاتی نظیر "بچه باز" یا در بهترین حالت آن "همجنس باز" معرفی می نماید و بسیاری از جک ها و جملات طنز به این موضوع اختصاص پیدا می کند. چنین نوع تفکری سبب شده است که گاهی همجنس گرایی با تجاوز در یک محدوده قرار گیرد و اگر افراد با شخصی همجنس گرا روبرو شوند، او را صراحتا بیمار تلقی کنند چرا که تصور آنان از فرد همجنس گرا کسی است که اهل شهری مثل قزوین است و از صبح تا شب مشغول تجاوز به افراد همجنس خودش است.
در قسمتی از فیلم "میلک" که روایتگر زندگی هاروی میلک اولین شهردار همجنس گرای آمریکا می باشد، زمانی که در یک مناظره سناتور مخالف با همجنس گرایان می گوید: "ما اجازه نمی دهیم معلم های کودکان ما همجنس گرا باشند چرا که همجنس گرایی را به آنان آموزش خواهند داد"، هاروی میلک در جواب او با تمسخر می گوید: "ببخشید، آموزش همجنس گرایی چگونه است؟ مثل آموزش زبان فرانسه است؟" چنین جوابی از سوی فردی که خود همجنس گراست و از روحیات، احساسات و عواطف این گروه از افراد اطلاع دارد نشان می دهد که این پدیده، امری نیست که از طریق آموزش به افراد منتقل شود یا بیماری نیست که به دیگران سرایت کند. یکی از بزرگترین اشتباهات ما در قبال اقلیت ها در کشورمان، عدم شنیدن صدای آنهاست. در صورتی که بخواهیم به واقعیات درونی این افراد پی ببریم باید از خود آنان سوال کنیم اما متاسفانه عادت ما این است که بنشینیم و نخوانده و نشنیده قضاوت کنیم.
اینکه چرا ارزش های حاکم بر جامعه ما، چه از بعد قانونی و چه فرهنگی تا این حد با معیارهای جهانی حقوق بشر تناقض دارد ناشی از تفکرات خود ماست. اگر تمامی مشکلات را ناشی از اعمال حاکمان و قوانین وضع شده توسط آنان بدانیم درست نیست. در ابتدا باید ارزش ها را از بعد فرهنگی تصحیح نماییم و وجود اقلیت ها را به جامعه بپذیرانیم. صحبت نکردن از تابوها به این دلیل که ممکن است عواقب وخیمی برایمان داشته باشد دلیل قابل قبولی نیست. ما عادت کرده ایم به کمترین ها قانع شویم. همواره کف مطالبات را در نظر گرفته ایم و حرکت لاک پشت وار را ترجیح داده ایم. هیچ گاه حاضر نبودیم برای به دست آوردن حقی هزینه بدهیم و به همین دلیل همواره فریب خورده ایم. صحبت از حقوق همجنس گرایان امری نیست که بخواهیم آن را به آینده موکول کنیم. شاید تا به دست آوردن این حق، فرسنگ ها فاصله داشته باشیم و آن را امری دست نیافتنی تلقی کنیم اما یادمان نرود که همواره حداقل خواهی باعث شده تا از همان حداقل نیز محروم شویم.

پي نوشت:
[1] نشریه چراغ – شماره 38 – مقاله حضرت حاکم شرع – آرشاویر یزدانی

مطالب مرتبط:
:: گزارش ها خبر از بروز فجایع در برخوردها با همجنس گرایان در عراق میدهند
:: مانی زانیار: صدها همجنس گرا در عراق شکنجه و کشته شده اند