انهدام « نصرت رحمانی »

لینک به منبع

این روزها
اینگونه ام ،‌ببین:
دستم، چه كند پیش می رود،‌انگار
هر شعر باكره ای را سروده ام
پایم چه خسته می كشدم ،‌گوئی
كت بسته ا زخَم هر راه رفته ام
                                    تا زیر هركجا

حتی شنوده ام
هربار شیون تیر خلاص را

□  
ای دوست
این روزها
با هركه دوست می شوم احساس می كنم
آنقدر دوست بوده ایم كه دیگر
                                     وقت خیانت است

□
انبوه غم حریم و حرمت خود را
از دست داده است
دیریست هیچ كار ندارم
                            مانند یك وزیر

وقتی كه هیچ كار نداری
تو هیچ كاره ای
من هیچ كاره ام : یعنی كه شاعرم
گیرم از این كنایه هیچ نفهمی

□
این روزها
اینگونه ام :
فرهاد واره ای كه تیشه ی خود را
                                           گم كرده است

□
آغاز انهدام چنین است
اینگونه بود آغاز انقراض سلسله ی مردان
یاران
وقتی صدای حادثه خوابید
برسنگ گور من بنویسید:
- یك جنگجو كه نجنگید
                     اما …، شكست خورد

«نصرت رحمانی»