گذر ( برای دفترچه خاطراتم )

روزهای گذرایی دارم، فقط برای گذشتن، نه خوب و نه چندان بد
می جنگم، یه جای جدید پیدا کردم برای جنگیدن
کلاس مخ شویی شون رو تبدیل کردم به یه شوخی!
امروز آخونده خودش رسوندم تا محل کار، ته نگاش می شد خوند که دلش می خواد بگه خفه شو،
خوشحالم که نمی تونن پاسخی برای سئوال هام داشته باشن،
می ترسم، یه ترس کوچولو!،ترس از اینکه نکنه این بچه هایی که دارم کلی سئوال بی جواب براشون رو می کنم نتونن جای خالی اعتقاداتشون رو پر کنن.
اما یه جاهایی هم حال می کنم، مثل اونجا که یارو سازش رو کوک کرد برای شرح انتخابات که با خونسردی کامل پریدم وسط حرفش و با یه سئوال بی ربط خفه اش کردم، یا اونجاها که باید دیکتاتور رو پر طمطراق اسم ببری و من وسط حرفام مدام می گم، آقای …! و بعد انگار که یادم اومده باشه با یه تظاهر مسخره می گم آیت … و حال اصلی رو اونجا می کنم که ته هر کلاس از بچه ها می شنوم که پاسخی برای سئوال هام نگرفتن و این هم حال می ده و هم می ترسونتم!

…
یارو عاشق!! تلفنیه انگار راست می گفت، وقتی بیکاری آشپزی تفریح خوبیه، حداقل از تلویزیون که بهتره
البته تهش که نصف هرچی که درست کردی رو دور می ریزی یه جورهایی آزار دهنده است.
نمی دونم این روزا چرا برای هر قاشق کلی محاسبه و ناز می کنم!

…
این روزا پسر برام حکم یه داروی تلخ رو داره
می شینم، سرش می کشم و سعی می کنم فراموش کنم!

…
دارم خسیس می شم