یادداشت های روزانه ی یک دزد: این گزاره‌ی اخلاقی جنسی دگرجنسگراباورانه

لینک به منبع

تو همین‌که اخلاق خودت را می‌سازی، دیگری را غیراخلاقی می‌کنی و نام‌‌اش را می‌گذاری پیراستن جامعه‌ی فلان از امور غیراخلاقی. همان اخلاقی که تو را طرد می‌کند به تو هشدار می‌دهد مراقب رفتار جنسی‌ات باش؛ آن‌گاه تو همان را ورمی‌داری می‌کوبی توی سر من و خودت را می‌کنی نماینده‌ی آن [اخلاق]. آن‌گاه تو [به‌همراه همه‌ی کسانی که با تو هم‌رای هستند] پاک و خوب می‌شوی[د] و من گناه‌کار و بد. پس این روند باید یک‌جا پایان بپذیرد دیگر. آن اصول جهان‌شمولی اخلاقی‌ای که تو آوردی در راستای همان اخلاقِ جهان‌شمولی است که ما را طرد می‌کند. این‌که «باشنده‌ی جنسیِ خوب کیست؟» پرسشی است که پاسخ‌اش را اخلاق نباید بدهد؛ پیش از اخلاق قرار دارد، نزد خردی قرار دارد که هنوز اخلاقی نیست. پس برای یک لحظه از پوستین واعظ درآ و کثیف شو، آن‌گاه می‌بینی که خودت هم داری آب بر آسیاب دگرجنسگرایی اجباری می‌ریزی (همان اخلاقی که می‌گوید نظیف‌بودنِ جنسی وضعیتی است که بسیار دگرجنسگرا – یعنی غیرجنسی – ست). چه اشکالی دارد یکی از معیارِ اخلاقیِ رابطه‌ی جنسی بر اساس ارزیابی زیباشناختی همجنسگرایانه‌ از تن باشد؟ چه اشکالی دارد وضعیت اخلاقی رابطه‌ی جنسی را لذتی بدانیم که از تن‌ها تراوش می‌کند؟ می‌دانم که تنها خراب‌کردن سامانه‌ی اخلاقی دگرجنسگرا کافی نیست، و ساختنِ اخلاقِ جنسیِ فردی (چه همجنسگرا و چه دگرجنسگرا) لازم است؛ اما بدانیم که هر گزاره‌ی اخلاقی جنسی دگرجنسگراباورانه در جهت تنظیم و سرکوب است و اخلاق ما نباید تقویت‌کننده و هم‌تای آن باشد. لطفا حواس‌ات باشد. به‌ترین‌ها، حمید.