چرندیات فکری: بازی وبلاگی؛ اولین وبلاگ

لینک به منبع

آره پیشنهاد جالبی –ه .. نخستین بار چه طوری وبلاگ نویسی رو شروع کردی ؟!

+ خب من نخستین وبلاگم بر می گرده به سال 86 در بلاگفا  که توش شعر و داستان و داستان کوتاه بود و گاهیم به معرفی یه کتاب می پرداختمو چیز ایی تو همین مایه ها … کلن یه جورایی ادبی بود. جالبه که نخستین بار هم تو همین وبلاگ بود که احساس کردم که احساس خاصی به یه نفر دیگه دارم. اوه یه نفر از جنس مخالف !!

اونم وبلاگ داشت و اون موقع 21 سالش بود و خب من هم احساس می کردم شاید اون همون فردیه که باید پیداش کنم (×باید× !!) ولی پس از مدتی نظرم عوض شد و خودمو از این موضوع کنار کشیدم و چیزای دیگه ای رو متوجه شدم که موجب شد مسیر زندگیم تغییر کنه.

+ وبلاگ بعدی یه وبلاگ باز هم در بلاگفا بود که این بار کمی متفاوت تر بود. توش حرفای خودمو می نوشتم البته حرفایی که بوی روانشناسی و خوش بینی وامید به زندگی و خلاصه این مدل حرفا رو داشت و گاهیم از شعر ها استفاده می کردم.

+ وبلاگ بعدی در میهن بلاگ بود که به انگلیسی می نوشتم  و آهنگ های مورد علاقم توش بود و گاهی باز هم شعر ها و داستان ها و گاهی حرفای خودم که هم یه جورایی شخصی بود (نظرم در باره ی چیزای مختلف) و هم باز بوی همون نوشته های وبلاگ پیشین رو داشت و گاهیم در باره ی فیلم ها می نوشتم و مقاله های مختلفی رو توش می زاشتم. موقعی که این وبلاگ رو داشتم با فردی آشنا شدم که تو کار مدیتیشن و تمرکز  و انرژی و این چیزا بود که خب البته شاید بهتر باشه بگم که وقتی که با این آدم آشنا شدم تصمیم گرفتم اون وبلاگ انگلیسی رو راه بندازم. هر وقت با هم چت می کنیم با اینکه هر دو پارسی زبانیم ولی انگلیسی می چتیم و شاید یکی از دلایلی که باعث شد اون وبلاگ انگلیسی رو راه بندازم همین بود … نمی دونم شایدم نه !! البته الان مدت زیادی که دیگه نچتیدیم.

+ وبلاگ بعدی بازم در میهن بلاگ بود و باز هم انگلیسی بود که البته این یکی زیاد دووم نیوورد چون دیگه داشتم آماده می شدم واسه امتحان ورودیه پیش دانشگاهیم و البته بیشتر از پیش به فضای وبلاگای هومو نزدیک شده بودم و تصمیم گرفتم یه وبلاگی رو در این فضا شکل بدم …

+ حالا رسیدیم به چرندیات فکری خودمون. من کلن یه حس خاصی به این وبلاگ دارم. نمی دونم چرا؟! شاید به این خاطره که نخستین باریه که من با شخصیت آشنا و مشخص خودم وبلاگ نمی نویسم … شایدم به این خاطره که نخستین باریه که اینقدر آسوده و روون می نویسم … شایدم به این خاطره که نخستین باریه که من همه ی حرفامو اینقدر رک می نویسم.

در کل می تونه هر دلیلی داشته باشه و مهم اینه که من این وبلاگو خیلی دوس دارم و آدم هایی رو هم که تو این وبلاگ باشون آشنا شدم خیلی دوس دارم و شخصیت های جالبی برام هستن. چه رضا – پسر که هیچ وقت تو هیچ جا نمی تونم کامنتاشو پیدا کنم و چه … که هر روز شون پخ تا کامنت خووصووصی واسم می زاره و چه همه شما ها. شاید خودتون احساس نکنید ولی همتون واسه من آدم های جالبی هستید و همتون چیزای جالبی می گین. شاید اگه یه زمانی من خواستم زندگینامه ی خودمو بنویسم و یا کسه دیگه ای خواست بنویسه (زیر نظر خودم) و یا هر چیزه دیگه̨  من به موضوع این وبلاگ و آدمای توش اشاره کنم. کی می دونه آینده چی پیش میاد ؟؟ نمی دونم در آینده هم همین نظرو در باره ی این وبلاگ خواهم داشت یا نه ولی خب الان که اینطوریه و نمی تونم تاثیرشو در زندگیم انکار کنم. خیلی وقتا که می رم بیرون و به چیزای خاصی بر می خورم که نظرمو جلب می کنه (هر چند همیشه همه چیز نظر منو جلب می کنه و همیشه همه چیز واسه من جالب و هیجان انگیزه !) شروع می کنم تو ذهنم در بارش می نویسم و بعد آمادش می کنم واسه اینکه بزارمش تو وبلاگ. خیلی وقتا نمیشه و لی خب خیلی وقتا هم میشه. من تو چرندیات فکری  خود خود خود خود خود خودمم و این خیلی واسم جالبه و جذابه و با مزس و هیجان انگیزه و درخشانه و عجیبه و راز آمیزه و کلن با هاله مثل هوولوو که آدم دلش می خواد بخوردش !!

چرنیدیات تجربه ها و لحظه های خوبی رو واسه من به وجود اوورده و منو بیشتر از پیش به خودمم نزدیک کرده و در لحظات هیجان انگیز و مهم زندگی با من بوده و من خیلی دوسش دارم.

پ.ن 1: اینجا لازمه یه تشکر ویژه هم از وورد پرس بکنم که به نظر من بهترین دامینی که تا حالا دیدم و خیلی امکاناتش خوبه و کار کردن باهاش محشره و من وورد پرس رو هم بسیار دوس می دارم.

پ.ن 2 : یکی از چیزایی که به شدت ذهنمو مشغول کرده اینه که چند تا وبلاگ پیشینمو پاک کنم و مطالبشو به pdf  نگه دارم یا نه !؟