صفحات خالی: مسائل خارجی جامعهء اقلیتهای جنسی در اولویت قرار دارند
رضا: اگه با این نظر موافق نبودم این همه خفه نمی شدم، اما اونجا که میخوایی دست به هر کاری بزنی این مسائل داخلی اند که جلوی هر حرکتی رو ازت می گیرن و یا حداقل جلوی یه حرکت تمام عیار رو ازت می گیرن اونجا است که دوست داری چند جمله هم که شده بگی.
جامعهء اقلیتهای جنسی ایرانی، همچون سایر اجتماعات انسانی، با مسائل و مشكلات مختلفی دست و پنجه نرم می كند. این مسائل به دو دسته تقسیم می شوند، مسائل داخلی و خارجی.
مسائل داخلی شامل مشكلات بین گروههای مختلف همجنسگرا، دوجنسگرا و دگرجنسگونگان، رؤسا و دبیران سازمانها، مسائلی از قبیل پناهندگی، اختلافات بین اعضا و موضوعاتی از این قبیل است. اما مسائل خارجی به آن دسته از اتفاقاتی مربوط می شوند كه با جامعهء جهانی، حقوق بشر، قانون اساسی و غیره در ارتباطند.
از نظر من توجه به مسائل و مشكلات خارجی جامعهء همجنسگرا، در این شرایط خاص زمانی، در اولویت قرار دارد. چون این مسائل به حقوق جمع، گروه و كل جامعه مربوط می شوند؛ درحالیكه مسائل داخلی بیشتر جنبهء شخصی و گاه سلیقه ای پیدا می كنند. مثلاً مسائل مربوط به پناهندگی شامل حال همجنسگرایان داخلی نمی شود. شامل حال آنهائی كه با پناهندگیشان موافقت شده هم نمی شود.
هدف من این نیست كه بگویم حل اختلافات داخلی و رسیدگی به آنها حائز اهمیت نیست. بلكه معتقدم كه توجه به مسائل و اختلافات داخلی نباید ما را از توجه به مسائل خارجی كه بسیار مهم اند باز دارد. مسلماً اگر ما ابتدا به تصحیح قانون اساسی، مسئلهء اعدام و پناهندگی همجنسگرایان در قالب یك معضل اجتماعی، مسائل مربوط به نقض حقوق بشر این جامعه و در كل به حل هرآنچه كه در كل جامعهء انسانی، در ارتباط با جامعهء اقلیتهای جنسی اتفاق افتاده یا نمی افتد پرداخته و تلاش خود را جهت پیشبرد وضع قوانین و توجه به مسائل حقوق بشری همجنسگرایان بكنیم، بخش اعظم مسائل داخلی نیز حل خواهند شد. چون در اصل این مشكلات خارجی جامعه و قوانین آن است كه دامنگیر مسائل داخلی شده است.





به نظر من اين بستگي به خود فرد داره. مي توان خود را از مسائل داخلي دور كرد يا مي توان خود را در آنها غرق نمود. من يكي كه خودم را تا آنجائيكه مي توانستم از مسائل داخلي كه بيشترشان هم اصلاً حائز اهميت نيستند دوركرده ام. اين باعث مي شود حواسم بيشتر به مسائل خارجي جمع باشد.
رضا کجایی؟؟؟؟… چرا نیستی؟.. خوبی؟
به بودن هر روز-ات عادت کردم.. دو روز!!! ه نیستی… خب آدم نگران میشه.
ببخشید یه چند روزی به قسمت مدیریت وبلاگ دسترسی نداشتم