آرشام پارسی: روز جهانی ایدز
امروز روز جهانی ایدز است. یازده سال پیش وقتی که هجده سله بودم برای اولین بار فعالیت های اجتماعی خودم را با همکاری با مسئول کمیته ی ایدز استان فارس شروع کردم و به تدریخ یاد گرفتم که چطور باید بود و تلاش کرد. خانم دکتری که در آن زمان مسئول من بود مدارکش را از یکی از دانشگاه های امریکایی گرفته بود و می دانست که من همجنسگرا هستم و تصمیم دارم سازمانی هم راه اندازی کنم. این بود که صمیمانه به تمام سوالات من و دوستانم پاسخ می داد و راه های پیشگیری از انتقال ویروس ایدز را خصوصا در مورد دگرباشان توضیح می داد. سال ها از آن دوره گذشته است و ایدز همچنان در همان مرحله ی مبهم قرار دارد. چند روز پیش با یکی از دوستان در مورد روز جهانی ایدز صحبت می کردیم. من انتقاد زیادی دارم و مثل معمول قوانین جهانی را به چالش می کشم. سوال من این بود که چرا درمان این بیماری پس از گذشت سال ها پیدا نشده است و هنوز به عنوان یک بیماری خطراناک و تابو مطرح است و چرا اقدامات جدی ای صورت نگرفته و چرا مدام این بیماری ها مثل ایدز، آنفولانزای مرغی، خوکی و به تازگی در چین آنفولانزای سگی روی کار می آید و درآمدهای هنگفتی برای دولت ها دارد؟
بیماری ایدز تابو شده است و باید آن را از بین برد. نباید تصور کرد که اگر کسی ایدز دارد حتما کار بدی انجام داده است و انگ اجتماعی بخورد؟ ایدز داشتن همانند این است که سرطان داشته باشی و یا اینکه دریچه ی میترال قبلت مشکل پیدا کند. این هم یک بیماری مثل بقیه ی بیماری هاست. از خودمان شروع کنیم و این تابو ها را اول برای خودمان و بعد برای دوستان و اطرافیانمان از بین ببریم.
