تکلمه!
2010/01/13
صدای در که اومد با اشتیاق گفت:
سلام آقای خونه ام
و پاسخ شنید:
سلام مرد زندگیم.
10 دیدگاه
یکی بگذارید →
»»» این وبلاگ حاوی مطالب غیراخلاقی نمی باشد اما توصیه می گردد اگر مبتلا به هموفوبیا هستید در بازدید از آن احتیاط نمایید!
»» اخطار «« از قرار دادن شماره تلفن یا مشخصات شخصی خود در قسمت نظرات جدا پرهیز کنید
»» توجه «« “پسر” هیچگونه مسئولیتی در برابر وبلاگ های دیگر ندارد و لینک یا انعکاس مطلب از هر وبلاگی دلیل بر تایید آن وبلاگ ( خواه دگرباش یا غیردگرباش ) نیست، توصیه ما این است از درج مشخصات خود برای هر وبلاگ یا بلاگری خودداری کرده و در رعایت مسائل امنیتی کوشا باشید.
»» ما هم هستیم اما سبز فقط قسمتی از خواستگاه ما است! ««
تیتر و خلاصه ای از آنچه در گوگل ریدر توسط رضا به اشتراک گذاشته می شود- خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.
- آخرین خبرهای فعالان حقوق بشر در ایران
- خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.
-
-
دیدگاههای تازه
لابد یکی از صبح تا شب می شینه توی خونه غذا می پزه و رخت ها رو می شوره اون یکی هم می ره کار می کنه تا سر شب یک لقمه نون توی خونه بیاره!
اینم میشه بهراد.اینم یه جورشه ولی تنها جورش نیست.مگه نه؟
این نمیتونه تنها برداشت باشه.(کاش اینجا یه smile emoticon بود.)
نه بهراد جان! هر دو تا کار می کنن و پول در میارن و کارای خونه رو هم بطور مساوی انجام میدن. اوهوم!
البته یکیشون زودتر از کار مرخص میشه و بر میگرده، ولی چون ظرفهای دیشب رو باید شوهرش بشوره، خودش تا برگشتن مرد خونه، دست به سیاه و سفید نمیزنه!!
درسته کیای عزیز
من هم می دونم که قاعدتا صورت های دیگه ای وجود داره ولی این ترکیب “آقای خونه” همان توصیفی که من دادم را تداعی می کنه. آقای “خونه”، نه آقای بیرون. یعنی آقا از صبح تا شب توی خونه است و الا چه لزومی داره که طرف مقابل اونو آقای خونه خطاب کنه؟ اون آقایی که از صبح تا شب توی خونه است لابد خانه داری هم می کند! می خواستم با این تعبیر نشون بدم که هنوز برای آزاد کردن ذهن خودمان از کلیشه های معمول راه زیادی داریم.
شما از کجا می دونی نصرت جان؟
شما به جای اون آقای خونه بذار خانوم خونه و به مرد زندگی دست نزن تا تصور بهتری نسبت به تصویر ارائه شده پیدا کنی.
لابد جمله ی بعدی که بین این دو رد بدل می شود این است که مرد زندگی از آقای خونه می پرسد که شام چی داریم؟
بهراد جان با این کلیشه ای که اومدی موافقم ولی در مورد نگاهت به تعابیری که از کلمات هست.
اونچه که تو خوندی یه جمله متداول نیست که بشه با تعابیر متدوال هم تفسیرش کرد. تعابیر کلیشه ای برای زندگی های کلیشه ای هست نه زندگی هایی که حداقل در این روزگار در اطرافمون یا کمیابن و یا اصلا نایاب،
اتفاقا ته ذهن من وقتی این رو می نوشتم به حرف Nosrat خیلی نزدیک بود “البته یکیشون زودتر از کار مرخص میشه”
“آقای خونه” و “مرد زندگی” اینجا از زبون دو همجنس بیرون میاد، دوتا که کلیشه ها رو شکستن.
اهنگ دو مسافر داریوش رو گوش دادین؟
باهات موافقم بهراد:)
یه توازن تو این دیالوگ هست.اگه کلیشه ای فکر نکنیم.میشه اون اهنگ رو هم بی توجه به چند کلمش تصور کرد.