طعم زندگی: قبر خالی
جناب اریزرهد لطف کردن و منو به نوشتن یک پست درمورد آهنگهایی بیشترین دفعات پلی شدن.. دعوت کردن. بدون سانسور و یا دستکاری در ترتیب. ازشون تشکر میکنم.
خب موسیقی گوش کردن من هیزتری نداره.. یعنی هیچ جا ثبت نمیشه چی رو چند بار پلی کردم. روی هاردم هیچ آهنگی ندارم که از مدیا بخوام استفاده کنم (این اصلا خنده دار نیست!). همیشه فقط وقتی تو نت باشم آهنگ گوش میدم.. اونم آنلاین. بنابراین فقط میتونم از حافظه-ام کمک بگیرم. سلیقه خاصی تو شنیدن آهنگ ندارم فقط میتونم بگم که به متالیکا.. آیرون مدن و پاکو د لوسیا وفاداری همیشگی دارم.
آهنگهایی که اینجا لیست میکنم بیشتر مربوط به یکسال اخیر ه.
Nostradamus و exodus از Maksim Mrvica بیشترین کلیکها رو تو جستجوهام داشتن. شاید روزی پنج-شیش بار هر کدوم رو گوش کردم.. نوسترداماس رو بیشتر.. یه جوری هیجان برانگیزه… تقریبا میتونم بگم به کارهای ماکسیم اعتیاد دارم.
بعد یه آهنگ از یه نوازنده گمنام. این رو روی یوتوب پیدا کردم.. از ویدیوهایی که بیشترن بازدید رو داشتن.. حدود 68 میلیون.. چند هزار کلیکش از من ه!.. اسم ویدیو گیتار هست.. نوازنده هم یه پسر کوچولو ه که صورتش هم دیده نمیشه…. خب از آهنگ خوشم میاد هنوز هم گاهی میرم سراغش.
آهنگهای sleepwalker.. Whataya want from me.. Strut از ادم لمبرت رو تو مدت یکماه بقدری کلیکیدم که مطمینا تو این یکسال چیزی در حدود همین رتبه سوم ه.. البته اگه دوم نباشه!.. شاید فکر کنی برای یه نو ستاره استقبال و توجه زیادی ه… اولا چیزی که در وحله اول بهش جلب و جذب میشم صداست.. اون هم که صداش خوشایند ه از نظر من. و دوم اینکه… اون از تایپهای مورد علاقه-ام ه… اون در اصل موقرمزه و من عاشق موقرمزهای سفید کک مکی-ام.. یکی مثل Toby Stephens .. خوشبختانه!! کیسی رو مثل ادم تو آدمای دوروبرم سراغ ندارم. اولی یعنی strut رو دوست دارم چون انگار برای اقلیتهای جنسی ه.. اشاره مستقیم نداره و برداشت من ه ولی کل آهنگ مثل محرک ه.
آهنگهای بعد رو نمیتونم به ترتیب بگم… ولی میتونم بگم که چی ها بوده. Potential Breakup Song از Aly & AJ . “تله” از گروه “امپیری”.. ارمنی ه.. “خوشبختی ه تیره بخت” از “هایکو”.. اینم ارمنی ه. اوه!.. Alexander Rybak با آهنگ Fairytale برنده یورو ویژن سال 2009… خب این یکی خیلی خنده دار ه .. ترانه کودکانه ای داره.. ولی خواننده پسر بامزه ای!. و ته صدای یکم گرفته و جالبی داره. No Me Lo Puedo Explicar از Tiziano Ferro … ” نقول اية انا ليك” از عمرو دیاب…اوه مای……….! خیلی مسخره است ولی دیگه کاریش نمیشه کرد گوش کردم.. زیاد. خب عربی دوست دارم!!! ولی آهنگ “تملی معاک” رو بیشتر دوست دارم . Prison Song از Graham Nash … شادمهر آهنگهای “تقدیر”.. “بی تو”… Real To Me از Brian McFadden .. برایان صدای خیلی نرمی! داره… هر چی بخونه گوش میدم.. نه هر چی ولی بهرحال. lonely day و.. Question از System Of A Down … “کوسشن” بنظرم یکی از بهترین های “سیستم” هست.. واقعا باعث تمدد اعصاب ه… شعر جالبی هم داره.. صدای “سرژ” و همینطور Chester Bennington تو روان آدم نفوذ میکنن ولی بهرصورت هیچکدوم از اینها و غیر اینها قابل مقایسه با صدای “جیمز هتفیلد” نیستن. Bring Me To Life از Evanescence .. و Breaking the Habit از Linkin Park هم از وقتی بودن! خیلی کلیک شدن. Broken از Amy Lee (خواننده Evanescence ) و Seether . دیگه چی گوش دادم!؟… خیلی… نمیدونم.. فکر کنم همین. خب گفتم فقط زمانی که تو نت-ام موسیقی گوش میدم اونم نه همیشه و بعد هم اینها بیشترین از بین همه بوده… پس همین دیگه.
خودم هم از بعضی (اگه از همش ایراد نگیری) از انتخابها تعجب میکنم… مهم نیست!… متالیکا.. پاکو.. خیلی وقت ه گوش ندادم.. خب اینها توی قلبم جا دارن نه گوشم!!
من هم دوست دارم که سه نفر از بلاگرها رو دعوت کنم. از آلفو شروع میکنم بلاگر “خداوند.. پدرم“. بعد بهبد عزیز از “ابژکتیو“… همچنین امیر نویسنده “همجنسگرا“.
