گذر

چرا من انقدر از این شهر می ترسم نمی دونم

هر چی هم که خیابون هاش و مردمش آشناتر، باز انگار نه انگار و هر بار که باید سمتش راهی بشم انگار اولین باره و همیشه ترس و دودلی و امید به اینکه تا آخرین لحظه بشه یه جوری سفر رو ( حتی از مدل برنامه ریزی شده اش! ) رو لغو کرد همراهم هست.

اینجا ایران است

من توی شهر کوچیک و پردردسر اما زیبای خودم نیستم

اینجا تهران،

دلم رو به این خوش! می کنم که خیلی ها با خوندن همین چند خط آرزو می کنند برای ساعتی هم که شده اینجا می بودند.