نوشته گاه: و باز هم 22 بهمن
موزها و ميوه جاتي در دست و عكس هاي پاره شده بر روي زمين
تفنگ و باتوم در دست كودكان و تمرين دموكراسي اسلامي
تمرين نمايش خياباني با سياه لشكراني ايراني و يا شايد اخراجي هايي كه تنها ابتذال را به اوج مي كشاند
آري اين است 22 بهمن 88
و ديروز عكسي پاره شد ،عكس يك رهبر ،يك پيشوا – يك امام
و كفن پوشان و برادران و خواهراني كه براي پاره شدن عكس يك رهبر عزا گرفتند ولي در برابر پاره شدن راه و انديشه هاي او سكوت اختيار مي كردند و به مرض مصلحت انديشي مبتلا مي شدند
و امروز همان كفن پوشان و برادران و خواهران عكس رهبر و امام را پاره شده به زير مي اندازند و از گرفتن موزي در دست مسرورند !!! گويا ارزش رهبري كه ديروز برايش عزا گرفته بودند امروز آنقدر نزول كرده است كه براي چيزكي در دست او را پاره كرده و زير مي اندازند .
و باز هم 22 بهمن

توضيح :
1 – امسال نيز مشابه سالهاي گذشته در راهپيمايي 22 بهمن شركت نكردم زيرا آنرا تنها فيلمي ضعيف با سياه لشكراني فراوان مي بينم كه تنها قصد و هدفش فروش و سود بيشتر بدون هدف و آرماني خاص !!! مي باشد و شايد آرمان و هدف خاصش نيز به دليل كارگرداني ضعيف اينگونه رنگ باخته است و بي رنگ شده است . بنابراين آنچه در اين پست نوشتم از برون بوده است و شايد نيز كه مشكل از نگاه معيوب من باشد كه 22 بهمن را اينگونه مي بينم .
2 – نوشته هاي فوق گوشه اي از واقعيت تصوير بوده است همانگونه كه تصاوير ديگر حضور پرشور مردمي با دستهاي خالي را نشان مي دهد .




