همین که هست: Grace a Faramarz
هر چقدر هم از فیلم ترس ناک بدتون بیاد
هر چقدر هم بازی توهم و صداهای بلندرو
ایده های دینی و صحنه های خون و خشمشو دوست نداشته باشید
دو تا تم ثابت توی همه ی این فیلم ها هست
اول این که
یه جنایت خیلی هول ناک ضد بشری رخ داده
و تاثیر چنان بدی در روح انسان ها قرار داده
که یه نفر آدم داره ناخواسته رنج می کشه و مشکل می سازه
و این اشاره به سوسول بودن ذاتی عواطف بشری داره
و دوم این که
در حضور کسی که دوستش داریم و درک متقابل بینمون هست
توهمات مخرب و مضر محو می شن و همه چی آرومه
در حضور هر کسی هر اتفاقی بیفته درحضور اون اتفاق بدی نمی افته
آغوش این آدم بهشتیه که بعد از اون همه بلا آروم می شیم
حتما لازمه یه جنایت اتفاق بیفته و ماها مثل دیوونه ها توهم ببینیم
تا باور کنیم یکی هست که بودنش همه ی مشکلاتو حل می کنه؟
خوب آدم باشید. عاشق بشید. برید معشوق تون رو عاشق کنید
بعدش هم با هم یه زندگی پروانه ای آغاز کنید تا همیشه
ولی تو همون زندگی پروانه ای تون حتما حتما
جایی برای رمان خوندن و فیلم تماشاکردن و موسیقی نواختن و نقاشی و مجسمه دیدن بذارید




