ثكص ، نقض قانون و همجنسگرايان ايراني
رضا: هرچند پاسخ امیر به این مطلب رو کمی تند و عصبانی می دونم اما توصیه می کنم اون رو هم مطالعه کنید.
رابطه جنسي مشروع را بي شك نمي توان از هيچ كس دريغ كرد و محروميت جنسي را به او تحميل نمود ولي در جامعه كنوني ايران محروميت جنسي به واسطه قانون به اقليتي تحميل مي شود . بوسه ، آميزش ، ارگاسم ، عرياني و …مواردي هستند كه قانون كنوني كشور را نقض مي كند و اين پرسش را مطرح مي نمايند :
كه آيا همجنسگرايان ايراني به دليل محدوديتهاي قانوني اجازه نقض قانون و تجربه ثكص را دارند يا كه خير ؟ و آيا اگر امروز اقليتي به دليل محدوديت هايي مي خواهد قانون كشور را نقض كند فردا اين روال براي هر اقليت ديگر مجاز نمي شود و اينگونه جامعه به مرز انحطاط پيش نمي رود ؟
همجنسگرايان ايراني بارها و بارها در وبلاگهايشان به طور آشكار از ثكص و تجربه هاي جنسيشان سخن گفته اند و به طور صريح به نقض قانون اعتراف نموده اند و جالب تر آنجاست كه نقض قانون از سوي اقليتي است كه همواره سخن از دموكراسي زده و خواهان حقوقي برابر مي باشند در حالي كه به ابتدايي ترين اصول دموكراسي نيز پايبند نبوده و نيستند !!! و به جاي اينكه در ثكص پي اصلاح قانون باشند تنها به نيازهاي خود فكر مي كنند به عبارت بهتر فرضا اگر قانون نيز داراي مشكل باشد و ناقص است نقض قانون بايد در جهت اصلاح و يا تغيير آن صورت گيرد ( در جهت اصلاح لزوما جنبه عملي ندارد بلكه ممكن است نيت و قصد عمل نيز باشد ) در حالي كه با نگاهي گذرا به وبلاگ و يا صحبت با آنان در مورد تجربه هاي متفاوتشان هيچكدام در پي اصلاح چيزي نيستند و تنها براي ارضاي نيازهايشان مي باشند به عبارت ديگر دچار خودبيني جنسي شده اند و به گونه اي در اين خودبيني جنسي غرق شده اند كه در آن 11 دقيقه تنها خود ،خود و خود را مي بينند .
آري همجنسگرايان ايراني ظاهرا اينگونه تصور مي نمايند كه براي بهبود اوضاع موجود و يا طبق گفته هاي خودشان براي رهايي از اين وضعيت خفقان گونه ، زمان همه چيز را برطرف مي نمايد و با نشستن در اتاقكهايشان همه چيز بهشت ايده آل مي شود به عبارت بهتر آنان در كلامشان از محدوديت ها و فشارها ي متفاوت سخن مي گويند و در عمل به نشستن در اتاقكهايشان يا ثكص هاي مخفيانه رو آورده اند و اينگونه مي خواهند بدون پرداخت هیچ هزينه اي به خواسته هايشان برسند و …!!!




