یادداشت های من برای او: چند خواهش و گام نخست
سلام به دوستای گل خودم ، به لطف و حمایت شما دوستان قراره در اینجا با هم همفکری کنیم و از حرفها و تجربیات هم استفاده کنیم . امروز میخوام اولین گام رو بردارم ولی قبل اینکه موضوع اول رو بنویسم میخوام برای جلوگیری از فیلتر شدن و به دردسر افتادنمون چند خواهش کنم ازتون البته میدونم که همه شما دوستان این حرفها رو فوت آبید و من در این زمینه شاگردتون حساب میشم اما دوست دارم بازم بگم که :
١- دخالت در امور سیاسی و گله و شکایت و توهین به هیچ وجه نکنید . چون ( من خودم رو میگم ) اصلا نه علاقه ای به سیاست دارم و نه چیزی در موردش میدونم . اعلام وابستگی به جنبشی و … ممنوع 
٢- از این به بعد من اسم جمعیتمون رو میذارم رنگین کمان ، چون میخوام به بحث رابطه بین دو دختر هم وارد بشم برای پسرای عزیز میگم پسران رنگین کمانی و برای دختران گل میگم دختران رنگین کمانی ، خواهشا از کلمات هم/جنس/گرا و … که مشکل ساز میشه استفاده نکنید .
٣- همونطور که قبلا هم گفتم فضا قراره عوض بشه و به بحث تبدیل بشه ، پیشنهاد بکی از دوستان گذاشتن رومهای کنفرانسی بود که من مخالفت کردم و خواستم همین جا صحبت کنیم تا نظر ها موندگار بشه . خواهشی که دارم ازتون اینه که بدون توهین با نظر همدیگه موافقت و مخالفت کنید . پس به یک نظر دادن بسنده نکنید و بحث داشته باشید . منم کوچیک همتونم و یک به یک پاسخ هر نظری رو میدم همونطور که تا امروز این کار رو کردم .
4- این حرفهایی که قراره زده بشه میدونم گره از مشکلات خیلی ها باز میکنه ، اکثر این صحبت ها رو روانشناس و روانکاو ها به ما میگن ، پس خواهشا این بحث رو جدی بگیرید .
۵- چون در پرشین بلاگ در هنگام نوشتن نظر نمیشه زیاد نوشت و مثل بلاگفا و … نیست که هرچقدر دوست داری بنویسی ،موقع نوشتن نظر حواستون باشه که نظرتون ناقص نشه و به قولی بپره 
!!!خواهشا اگر نظراتتون زیاده در چند مرحله ارسال کنید .
۶-مورد آخر اینکه هدف من از نوشتن و به راه انداختن این بحث ها تشکیل جنبش جهت آزاد سازی و … تو ایران نیست ، دوست دارم از نظرات هم استفاده کنیم تا از مشکلاتمون کم بشه و موفق باشیم . قبلا هم گفتم :کسی به جز ما به فکر ما نیست . دوست دارم کسی دیگه از غم و شکست و تنهایی ننویسه ؛ همه از خوشی و شادی و مهمونی و مسافرت ها بنویسن به جای اینکه از شکست و گریه کردن در حالی که بالشت بغل کردن و سرشون زیر پتوست و از ترس اینکه کسی صداشون رو نشنوه آروم گریه میکنن بنویسن . اونم بخاطر اشتباهاتی که خیلیا قبل از ما انجام دادن . در حقیقت استفاده از تجربیات همدیگه و کمک فکری که میتونیم به هم بکنیم خیلی میتونه در زندگی ما تاثیر گذار باشه ، به جرات میتونم بگم اغلب بچه ها تحصیلکرده و مسلط و یا آشنا به زبان انگلیسی هستند . اکثرا کار میکنن و دستشون تو جیب خودشونه . این خیلی خوبه . خواهش میکنم من رو تو این راه تنها نگذارید .
به عنوان اولین بحث میخوام که بگید فرق ما یعنی همون جمعیت رنگین کمانی و بقیه که به قولی استریت نامیده میشن چیه ؟ چند تفاوت رو بنویسید . اصلا اینکه ما برچسب رنگین کمانی به خود بزنیم درسته یا خیر ؟؟ این سوال در مورد پسران و دختران رنگین کمانی صدق میکنه . مواردی که ما نسبت به بقیه پررنگ تر و کمرنگ تر (نقش در جامعه) ظاهر شدیم چیه ؟
