جوانان دگرباش اسلامشهر: عشق فوتبال
میدونم که بیشتر بچه های جی با فوتبال میانه چندانی ندارند و علائق اونها به شنا و بدنسازی مشهود تر از بقیه موارد هستش. اما خوب فوتبال یکی از علائق جذاب و جالب منه. این روزها با شروع جام جهانی و بازیهای جذاب و دیدنی از تیمهای بزرگ و کوچک توجه همه دنیا به جنوبی ترین نقطه قاره سیاه جلب شده. لازم نیست خودمون رو فریب بدیم. فوتبال الان دیگه فقط یه ورزش نیست. افریقای جنوبی شاید هیچوقت در طول تاریخ خودش اینهمه مورد توجه اهالی دنیا نبوده. هیچ تورنمنتی شاید وجود نداشته باشه که بتونه جنگ و دعوای داخلی بین گروههای مختلف در کشورهایی مثل نیجریه و هندوراس و … رو حداقل به مدت یک ماه متوقف کنه. یادمون نره دوره قبل اسراییل برای حمله به لبنان اول صبر کرد تا جام جهانی تموم بشه و بعد جنگ با این کشور رو شروع کرد. فعالیتهای سیاسی کشورها تا حد زیادی فروکش میکنه و بیشتر فعالیتهای فرهنگی هم به حالت راکد درمیاد. این هم مهم نیست که تیم ملی یه کشور در جام حضور نداشته باشه، مهم اینه که همه شاهد یه سری بازیهای جذاب و دیدنی از نوابغ این ورزش هستیم. من خودم از بین کله گنده ها، تیم آرژانتین رو خیلی دوست دارم. تیمی که فکر میکنم اصلن به مربی احتیاج نداره و کافیه بازیکنهای تیم وارد زمین بشن تا خودشون رو در مقابل تیم حریف قرار بدن. اونا اونقدر توی باشگاههای حرفه ای دنیا پخته شدن که بتونن بدون مربی کار خودشونو بکنن. دیدیم که مربیگری ماردونای بزرگ هم چندان تغییری توی روند بازی این تیم با نیجریه نداشت.
اما از بین تیمهای متوسط و پایین هم واقعن دوست دارم کره شمالی موفق بشه و بتونه به مراحل بالاتر برسه. تیمی که تونست کشورهای پر ادعای ایران و عربستان رو کنار بزنه و خوشو به جام جهانی برسونه.. تیمی که طرفدارانش به خاطر حماقت بیش از حد سران دیکتاتورش حتا نمیتونن بازیهای این تیم رو از تلویزیون به طور مستقیم تماشا کنند چه برسه به اینکه به استادیوم برن و مثل بقیه کشورها داد بزنن و خودشون رو خالی بکنن. زنده باد کره شمالی … زنده باد آرژانتین….
