ناگفته های زندگی من: راهکار
صحبت کردن و راهکار دادن همواره هم سخت بوده و هم کمتر کسی به سمت راهکار دادن پیش می رود . بسیار اوقات انتقادها بیان میشوند ولی اول از همه هدفی جز تخریب ندارند . به همین دلیل یا با شکست مواجه میشوند یا با مقاومت و سرکوب…
با نظریات به اصطلاح روشنفکرانه موافق نیستم . به نظرمی آید امروزه هر نظریه ای که در جهت زیر پا گذاشتن عقاید گذشته گفته شود روشنفکرانه نمود می کند.
من به ((متفکرانه سخن گفتن)) معتقدم. منطقی و ریاضیوار سخن گفتن از نگاه من بسیار جذاب است.
در مورد همجنسگرایی هم همینطور، به منطقی سخن گفتن و متفکرانه سخن گفتن معتقدم.
معتقدم که تفکر باید فراگیر و همه گیر شود . و اگر گروهی راجب به مسئله ای بیندیشم . قطعا به همان اندازه هم نتیجه ی مطلوب حاصل میشود.
اصولا جریان وب نویسی همجنسگرایان اکنون تاثیر چندانی بر جامعه ندارد. و جز تاثیر جزئی بر برخی وبلاگ نویس های دگرجنس خواه که آنهم با مقاومت ها و توجیه های عجیب و غریب آنها چیز دیگری از این وب نویسیها مشاهده نمیشود.
اصولا جریان وبلاگ نویسی ما همجنسگرایان خود را باور ندارد. که بشود روزی که با همین جریان وب نویسی حداقل طیف وسیعی از دگرجنس خواهان را آگاه سازیم.
و این امر جز با همکاری همجنسگراها داخل کشور و با هم بودن میسر نمی شود.
معتقدم باید این جریان خود را به جامعه نزدیک تر کند نه آنکه از آن بیشتر فاصله بگیرد.
قضیه همجنسگرایی بسیار ساده است. چه میشود که پذیرفتن آن مشکل می شود؟ …
خوب اگر ما بتوانیم که بهتر بفهیم که واقعا چه اتفاقی می افتد که پذیرفتن آن مشکل می شود بزرگترین قدم را برداشته ایم.
جدیدا در هند قانون مجازات همجنسگرایان حذف شده و ظاهرا قانون همجنسگرایان را به عنوان قسمتی از جامعه پذیرفته و این برای کشوری که حتی سخن گفتن در مورد مسائل جنسی تابو به شمار می رود . پیشرفت شگرفی است.
و اما ایران…
ما همجنسگراها باید یک مسئله را برای خودمان روشن کنیم.
که آیا میشود با همین حکومت فعلی در پی بهبود وضع موجود باشیم یا خیر….
پاسخ من به این سوال با وجود تمام بدبینی ها و واقع بینی ها و مشکلات و دردسرها و شکنجه ها و اعدام ها و …
بله است.
