هویت درون: روز افتخار
اول مرداد را رنگین کمانی ها، در تابش آفتاب خشک رنگین کمانی کردند. تایید می کنم و تبریک می گویم به کسانی که سال ها ندانستند میلشان در تمایلات جنسی با اکثریت جامعه متفاوت بود. این روز را به کسانی تبریک می گویم که عقاید مذهبی آنان را از زندگی باز داشت و هرگز نفهمیدند انسانیت یعنی اخلاقیت. این روز را به کسانی تبریک می گویم که با سنت های مسخ شده در گوش چپ و راست آنان از کودکی، مبارزه کردند و یا آن را دور زدند ویا حتی چشمشان را بستند و بایگانی کردند. این روز را به کسانی تبریک می گویم که آزارشان به مورچه نرسید، دلشان از هر انسان دگرجنس خواهی نازک تر بود اما در پستوی خانه خود همخواب همجنس شدند و دگرجنس خواهان آنان را کشتند! این روز را به ایرانیان تبریک می گویم، همانانی که فریاد میزند چو ایران نباشد، تن من مباد. همانانی که نمی دانند جایگزین آن ها را خواهد پذیرفت یا نه، اما خون در در هوای وطن فواره می کردند. ایرانی همجنسگرا، ایرانی دوجنسونه گرا، ایرانی دوجنسگرا و اما ایرانی دگرجنسگرا، روز هموطن دگرباشت مبارک.
امروز روز افتخار است، روزی است که ایرانی دگرباش باید فریاد بزند، من انسانی با اخلاق اما با میل جنسی دیگری هستم. بگوید من آنچه که سنت فرض می کند نیستم و علم مرا پذیرفته است. امروز روز حقوق بشری است. امثال سروش و کدیور امروز باید سرافکنده باشند و ما سربلند از اینکه انسان تر از هر حیوان انسان نمایی که حذف انسان بی گناه دیگری را می خواهد. امروز روز ملی حقوق انسانی است، حقوق پسران و دختران و دختران پسرانه و پسران دخترانه سرزمن مادری ماست.
جمعه، اول مرداد سال 1389 دست همسرم را می گیرم و با نماد رنگین کمانی از تجریش تا راه آهن را می پیمایم. باشد تا سال های دیگر که پرچم ها در هوا رقصان باشند و دگرجنس خواهان تماشاگر کارنوال شادی ما.
پی نوشت: گی یعنی شاد و خوشحال!
