گذر
2010/10/19
وقتی دستش رو می گیرم،
وقتی به رخش می کشم،
وقتی با تمام وجود سانسور می کنم خواستنم رو در بوسیدنش، در ملاء عام،
وقتی لم می دم به پهلوش و سرم رو روی شونش ول می کنم،
وقتی …
تظاهر هست، اما نه تظاهری به پوچی روزمرگی،
نیازه،
وجود داره و باید دیده بشه تا روزمرگی بشه.
و البته این نگاه یک مبارز نیست،
چون اصلا این دید مقدس نیست،
فقط یک زندگی است و تلاشی برای آن.
هنوز دیدگاهی بیان نشده




