گذر
2011/04/17
خداحافظ آقای دكتر
هرچند دلم نمياد
خداحافظ مرد آرامش
خداحافظ كمك بزرگ
آخ كه چقدر سخته خداحافظی باهات
دكتر تو همونی بودی كه بزرگترين كمك ها رو در بحرانی ترين لحظات ازت ديدم،
كجا يادم ميره وسط اون آموزشی كثافت كی بود كه توی همون فرصت كم مرخصی كمكم كرد تا دوباره بتونم و بگذرونم،
كجا يادم ميره لحن هميشه آروم و صبورت رو،
كجا يادم ميره …
دكتر، خبر نبودنت برام باور نكردينه،
موندم دفعه بعدي كه مريض بشم، كه بی خوابی بزنه به سرم، كه …
بايد آواره كدوم مطب و بيمارستان بشم،
دكتر …
خداحافظ مرد
هرچند دلم نمياد.
یک دیدگاه
یکی بگذارید →
این سرشت همه ماست رضا.
دکتر رو دوست داشتم. البته دورا دور.
مامان برام از خوبی هاش خیلی تعریف کرده بود.
و مهمتر از همه اینا که دکتر تو بود.
غمی زیادیه.
فردا میتونه مراسم تشیعش نشون بده این مرد چه قدر بزرگ بود.