وبلاگ همین که هست درباره روز پیشنهادی اقلیت های جنسی نوشت :

گروه اول: رنگین کمون (ساقی رضا امیر و الهام – علیهم السلام) که اعضاش مایلن به هر قیمتی همون حرفی رو که اول زدن بی هیچ نرمشی به تموم گی ها تحمیل کنن

پاسخ من :

گرامی، اول مرداد ماه به عنوان فرصتی برای پرداختن به همجنس گرایان، دوجنس گرایان و تراجنسی های ایران پیشنهاد شده که مانند هر پیشنهاد دیگری مورد قبول تعدادی از افراد قرار گرفته و مورد قبول تعدادی هم قرار نگرفته. تحمیلی در کار نیست، کسی به کاری وادار نشده، کسی به نمایندگی از دیگرانی که نمایندگی آنها را ندارد سخن نرانده و قرار نیست چنین وانمود شود که چنین پیشنهادی مورد توافق تک تک اقلیت های جنسی است. کسی نمی تواند افراد را مجبور بکند که در این روز کاری بکنند یا نکنند، برای مجبور کردن افراد و تحمیل کردن این روز نیاز است افراد را تحت فشار قرار داد تا مجبور شوند کنش های مورد نظر را انجام دهند که واضح است هیچ بخشی از جامعه همجنس گرایان دو جنسی گرایان و تراجنسی های ایران چنین امکانی را ندارد که بتواند به دیگران فشار وارد کند، از پشت اینترنت نمی توان کسی را مجبور به کاری کرد یا چیزی را به کسی تحمیل کرد، واضح است افرادی که علاقه ای به این برنامه ندارند یا با این برنامه مخالفت دارند کنشی در این روز انجام نمی دهند و در هر روز دیگر که مایل هستند یا نیستند می توانند کنش انجام بدهند یا ندهند، همانگونه که امسال و سال گذشته انجام ندادند. کسانی هم که موافق این مناسبت هستند کارهای خودشان را انجام داده اند و خواهند داد (که این یک نمونه کوچک از آن است) بدون اینکه به حقوق دیگران تجاوز کنند و چیزی را به کسی تحمیل کنند.

من از ابتدا تصور می کردم قصه ی روز ملی که در سال جاری ابتدای تابستون به راه افتاد اندیشه ی ناآزموده ای بوده که شاید حتی با نیک نفسی پیش نهاد شده ولی با برخورد تندی روبرو شده. اما امروز می بینم این طوری نیست. انگار منفعت گریزناپذیری برای حزب رنگین کمون (منشعب از کلیت بی شکل و بی هویت! مبارزین حقوق اقلیت های جنسی ایران) در این روز هست که به ضرب علی نشد به زور علی مکرر این بحث رو باز می کنه. کسایی که من ظرف این هشت نه ماه (از ابتدای دعوای طرحش در خرداد امسال تا امروز) حرف شونو شنیدم تقسیم می شن به سه دسته:

گروه اول: رنگین کمون (ساقی رضا امیر و الهام – علیهم السلام) که اعضاش مایلن به هر قیمتی همون حرفی رو که اول زدن بی هیچ نرمشی به تموم گی ها تحمیل کنن. این ها خصوصا باید گروه ائل باشن چون خیلی مایلن سرکرده و رییس و پیش کسوت باشن. نه که خیلی باسواد و صاحب نظرن باید هم باشن. گروه دوم: گروهی که با اون روز موافق نیستن و از همین وبلاگ نویس های گی بدبختی تشکیل می شه که بی خبر از همه جا دارن هنوز پست می ذارن واسه خودشون. من تقریبا کسی رو نمی شناسم ازا ین گروه که موافق جمعه ی اول مرداد باشه.گروه سوم: که بیش از نود درصد گی ها رو در بر می گیره گروهی از آدماست که اصلا کاری به این حرفا ندارن. دارن زندگی شونو می کنن.

خوبه بدونین سر این دعوای بی سروته که رنگین کمون راه انداخت، تا امروز چه وبلاگ ها که بسته شده ، چه دوستی ها که به هم خورده، چه مزاحمت ها که اتفاق افتاده، چه فحاشی ها که به راه افتاده و خیلی ها هم دیگه رو کشته ان سرش. هنوز کلیدواژه های "گفتمان رنگین کمون" رو می شه در تلقینات این چهار نفر دید. یه اتفاق جالب این بود که برای دمکرات نمایی در عین بی نظری، ساقی و رضا (که سلام خدا بر آن ها) پست های منو بازنشر می کنن و بعد حواله می دن به قصه ی لباس باشکوه پادشاه. خانوم ساقی (علیها السلام) متن پست منو گذاشت تو لینک بی آبروی خانه هنر، و بعد منو دعوت کرد به این که خودم به ارتباطات و بی ارتباطی متن دقت کنم. من سوالامو با فونت درشت به صورت فهرست وار و انتقاداتم رو به شدیدترین لحنی نوشتم. دیگه نمی دونم کجاش بی ربطه. آقا رضا (علیه السلام) هم نوشته حمید تفاوت روز فلانو با فلان خواسته که من قلمم قاصره. آقا رضا درسته که شما صاحب اختیار تموم گی های دنیایید ولی آدمی که قلمش قاصره نمی آد به جای این همه آدم تصمیم بگیره و میل خودشو به همه تحمیل کنه و توجهی هم به اعتراض دیگرون نکنه. اگه قلمت قاصره شجاعانه سکوت کن و بذار کسی که قلمش بالغه نظر بده. فکر کن آدم قلمش قاصر باشه اون وقت سرور گروهی تلقی بشه که از دم دانش گاه رفته ان و امروزی و مطلعن.

رعایت کنید یک کم. این اخلاق برای زندگی شهرنشینی لازمه. کسی که بخواد تو شهر زندگی کنه باید این اصول رو رعایت کنه، چه برسه به کار سیاسی اجتماعی، اون هم تو فضای مجازی، اون هم برای یه گروه دو سر طلا مثل اقلیت های جنسی.

یک نوجوان، جوانترین فرد در بریتانیا شد که طی یک عمل جراحی 7 ساعته تغییر جنسیت داده است.

به گزارش سه نسل، جکی گرین که سابقا جک نام داشت پسر نوجوانی بود که روحیاتی دخترانه داشت و حالا یک دختر است. او در تولد 16 سالگی خود در تایلند و با یک عمل جراحی 7 ساعته تغییر جنسیت داد.

وی 4 بار قصد خودکشی داشت. اگرچه او یک پسر بود اما همیشه رفتارهای دخترانه داشت و لباس دخترانه میپوشید و با اسباب بازیهای دخترانه بازی میکرد.

خانواده اش بالاخره با این موضوع کنار آمدند که وی یک دختر است که در جسمی پسرانه متولد شده است و با پرداخت 28000 پوند وی را به آرزویش رساندند.

او اکنون یک مدل است و در رقابتهای دختر شایسته انگلستان به مرحله نیمه نهایی راه یافته است. او میگوید اگرچه شاید عجیب به نظر برسد اما میخواهم دختر شایسته بریتانیا باشم.

امروز شاید یک هفته می شه که خبر قطع سراسری اینترنت منتشر شده! تکذیب شده، تایید شده، دوباره تکذیب شده که خب این یعنی که بعله! این طرح داره اجرا می شه!

یعنی از اینترنت چار تا سایت در پیت ایرانی مثل بلاگفا و یاحق و کوفت و زهرمار باقی می مونه!

این یعنی از ما که در قوانین ایران حتی تعریف هم نشدیم، هیچ چیز باقی نمی مونه!

تنها جایی که اقلیت های جنسی ایران جایی برای حرف زدن، نوشتن و در کل “بودن” داشتن، اینترنت بود.

محو می شیم.

از بین می ریم و “ما مثل شما از این چیزها نداریم” تحقق پیدا می کنه.

نمی دونم چه بلایی سر تحقیقات می آد وقتی گوگل و ویکیپدیا وجود نداشته باشه.

و در کل چی از من که کارم و زندگی ام با اینترنت معنا پیدا می کنه باقی می مونه.

نمی دونم چند روز یا ماه این قطع اینترنت که وعده داده شده، باقی می مونه اما از من به شما وصیت دوستان، هر چیزی که از اینترنت لازم دارید جمع کنید و ذخیره کنید! ریسک نکنید.

از ایمیل هاتون بک آپ بگیرید. پسورد هاتون رو عوض کنید. اگر با دوستانی در خارج از طریق اینترنت در تماسید شماره های تماسشون رو بگیرید و بهشون بگید که این اتفاق داره می افته.

و

من از همین تریبون اعلام می کنم که ایمیل دولتی ایجاد نکرده ام و نخواهم کرد، اگر ایمیلی ایجاد کنم، به هر مصیبتی هم که شده از طریق همین وبلاگ یا ایمیل جیمیل ام به دوستانم اعلام می کنم.

فعلن این پست تا مدتی پست آخر این وبلاگ خواهد بود مگر اینکه خبر تازه ایی بشنوم.

بوسدارتون

رهام

رضا: این دوستمون خواسته تفاوت نه دی و اولین جمعه مرداد رو براشون بنویسیم، من که قلم ام قاصره!

پیوند به منبع

به نظر من خیلی مسخره است که تو برنامه ی پرگار دیشب این دو تا ابلهی که اومده بودن می گفتن اعدام های دهه ی شصت رو فراموش کنیم، موسوی عذرخواهی کنه، چپ ها و سبزها با هم بشن و آشتی ملی اعلام کنیم. بیست و پنج هزار نفر تو چند ماه اعدام شده ان و این همه بچه ی یتیم و زن بی شوهر ننگ تاریخی از دامن آلوده ی موسوی خرمتعصب پاک نمی شه. یه مشت آدم کش اقتدارگرای فرصت طلب جمع شده ان دورهم و مایلن اعتراضات مادی به حق ملت رو به نفع خودشون مصادره کنن. اون موقعی که معتضرین به انتخابات داشتن تو این خیابون ها جون می دادن خون می دادن حمایت پرپاگاندای غرب رو نداشتن، حالا که آمریکا به این نتیجه رسیده می تونه از دعوای خامنه ای و ومحموتی ماهی بگیره خودش از جانب خودش تصمیم گرفته اعدام های دهه ی شصت رو ندیده بگیره. این منو یاد دوستانی می اندازه که خودشون از پیش خودشون تصمیم گرفتن پیش کسوت و رییس سازمان و نماینده ی گی های ایرانن و می تونن از پیش خودشون روز فلان اعلام کنن، اعلامیه صادر کنن و غیره! توجه دارید ستم ساخت یافته چقدر عمل کردش تو همه ی حوزه ها مشابهه؟ و چقدر آسون گیر و بی اطلاعن کسایی که به همین راحتی پشت یه ماشین آدم کشی به اسم مثل میرحسین موسوی جمع می شن و به نفعش شعار می دن. دست بند سبز تو این مملکت اگه به معنی مخالفت با احمدی نژاده به معنی شیشکی بستن به این همه فعال سیاسی مطلعه که به یک غمزه ی حیوونی به اسم موسوی کشته شدن. با این اقدام، ادعای دمکراسی و حقوق بشر و آزادی از طرف این گروه جالبه. هیچ آدم عاقلی خون امثال ندا و سهراب و همین طور کشته شده های جنگ 1989 و انقلاب 1979 و قبل و بعد از اون رو فراموش نمی کنه! هیچ کشته ای رو، لذا این فکر ابلهانه رو رها کنید که برای علم کردن موسوی که اسوه ی نادانی و فرصت طلبیه ذمه اش رو از خون چپ ها پاک کنید.

جالبش اینه که تقصیر این آدم کشی ها به گردن مجاهدین می افته که دست به اسلحه برده ان. نباید می بردن چرا برده ان؟ به این ترتیب خون این همه یهودی و گی و کمونیست و عرب و معلول و اسلاو و رنگین پوست و سسیالیست هم به عهده ی خودشونه، چرا این طوری بودن؟ نباید می بودن. خون مقتولین ویتنام و الجزایر و چک اسلواکی و افغانستان هم به گردن خودشونه چرا مقاومت کردن؟ نباید می کردن. بمب گذاری خلیج هایفونگ هم به گردن مردم تایوانه، چرا با مائو جنگیدن؟ نباید می جنگیدن. خون مردم روستاهای کروات نشین هم به گردن خودشونه چرا جلوی صرب ها ایستادن؟ از بین رفتن تمدن ماچوپیچو هم به عهده ی خودشه چرا جلوی آمریکا ایستادن؟

ترانه جمعه رنگین کمانی – کاری از اقلیت های جنسی ایران

Download

صدای چند تن از اقلیت های جنسی ایرانی برای پاسداشت روز رنگین کمانی ها

صدای 1

صدای 2

صدای 3

صدای 4

صدای 5

صدای 6

صدای 7

برای دیدن کلیپی که با که به صدای چند تن از اقلیت های جنسی ایرانی درست شده نیز می توانید از این پیوند استفاده نمایید

پیوندهای مرتبط :
:: صفحه روز اقلیت های جنسی در سایت همجنس گرا
:: صفحه روز ملی اقلیت های جنسی در فیس بوک

سخنگوی انجمن نظام صنفی رایانه‌ای از افتتاح اینترنت ملی خبر داده و گفته است به زودی ارتباط ایران با اینترنت جهانی مسدود خواهد شد.
پیام کرباسی، سخنگوی انجمن نظام صنفی رایانه‌ای روز سه‌‌شنبه (۱۳ دی ۱۳۹۰) در گفت‌وگویی با روزنامه «روزگار» گفته است که به‌زودی شبکه‌ی اینترنت ملی (اینترانت) در ایران راه‌اندازی می‌شود و با افتتاح اینترنت ملی، ارتباطات اینترنتی ایران با اینترنت جهانی قطع خواهد شد.
کرباسی گفته است که با راه‌اندازی اینترنت ملی، سرعت اینترنت کاربران تا دو مگابایت بر ثانیه افزایش خواهد یافت و تایید کرده است که دسترسی به برخی از وب‌سایت‌های جهانی مسدود خواهد شد.
یک عضو دیگر انجمن نظام صنفی رایانه‌ای که نامش فاش نشده است، در گفت‌وگو با همین روزنامه اعلام کرده که دلیل کندی و اخلال شبکه‌ی اینترنت در روزهای اخیر نیز تلاش‌ها و آزمایش‌ها برای راه‌اندازی اینترنت ملی است. این مقام  مدعی شده است که اینترنت ملی تا دوهفته‌ی دیگر در کشور به‌راه خواهد افتد.
پیش از این رضا تقی‌پور، وزیر ارتباطات و فن‌آوری نیز از راه‌اندازی اینترنت ملی خبر داده بود و گفته بود که در چنین طرحی، تمام سایت‌های غیراخلاقی و ضداسلام مسدود خواهند شد.
سازمان‌های مدافع آزادی بیان از جمله سازمان «گزارشگران بدون مرز»، تلاش‌های حاکمیت ایران برای راه‌اندازی اینترنت ملی را «طرحی علیه آزادی بیان و قوانین اینترنت جهانی» توصیف کرده‌اند. به این اعتقاد این نهادها هدف جمهوری اسلامی ایران از این‌کار تشدید هرچه بیشتر سانسور و سرکوب کاربران اینترنتی و شهروند-خبرنگاران است.

دولت آمریکا اعلام کرده است که به منظور حمایت از حقوق دگرباشان جنسی در سراسر دنیا، اقدامات دیپلماتیک و بسته های حمایتی در نظر می گیرد.

هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا، روز سه شنبه (ششم دسامبر – ۱۵ آذر) در ژنو با اعلام این خبر گفت که به حقوق همجنس گرایان باید به مثابه دیگر حقوق بنیادین انسانها نگاه شود.

به گفته گزارشگران، خانم کلینتون این سخنان را در جمع سران بسیاری از کشورهای جهان عنوان می کرد که در کشورهای آنها دگرخواهی جنسی جرم محسوب می شود.

بنابر گفته گزارشگران، سران این کشورها به هنگام ایراد سخنرانی خانم کلینتون، با چهره ای بهت زده به سخنان او گوش می کردند.

دگرباشی جنسی اصطلاحی است که برای همجنس گرایان زن و مرد و افرادی که باور دارند ظاهر جنسی آنها با تمایلات جنسی‌شان یکسان نیست و گاه خواهان تغییر جنسیت می شوند، اطلاق می شود.

دیروز ظهر یکی از همکاران تلویزیون بی بی سی فارسی تماس گرفت که به استودیوی بی بی سی در نیویورک بروم و درباره ی این خبرصحبت کنم. دولت امریکا اعلام کرده که از این به بعد «حمایت از حقوق همجنسگرایان» (و دوجنسگرایان و ترنسجندرها) را یکی از اهداف مهم «سیاست خارجی» خود می داند. دیر تماس گرفته بودند و عذرخواهی کردم. اما این چهار نکته به نظرم می رسد که این جا می آورماول؛ جای خوشحالی است که دولت امریکا به فکر دفاع از حقوق به حاشیه رانده شدگان باشد. چهل سال بیشتر از آغاز جنبش حقوق همجنسگرایان در امریکا نگذشته و تحول دولت امریکا در این سه دهه را باید با دید مثبت نگاه کرد. باشد که وضعیت همجنسگرایان در این کشور نیز بهتر شود

دوم؛ با این حال تصور می کنم که دولت امریکا هنوز پشتوانه ی اخلاقی برای دفاع از حقوق همجنسگرایان را در دنیا ندارد. قانون «نپرس و نگو» در نیروی ارتش این کشور تا همین چند ماه پیش پابرجا بود و اجازه ی خدمت سربازی به همجنسگرایان نمی داد. بسیاری از اعضای کنگره ی امریکا آشکارا همجنسگراستیز هستند و بسیاری از ایالت ها در این کشور ازدواج همجنسگرایان را هنوز به رسمیت نشناخته اند. دولت امریکا هم چنین در این سال ها نتوانسته علاقه اش به «خانواده ی دیگرجنسگرا» را در تدوین، رد و یا پیوستن به بعضی از بیانیه ها و کنوانسیون های بین المللی پنهان کند

سوم؛ وقتی دفاع از حقوق همجنسگرایان با «سیاست خارجی» امریکا عجین شود، لزومن پیامدهای مثبتی برای همجنسگرایان در پی ندارد. همجنسگرایی در بیش از هشتاد و پنج کشور جرم تلقی می شود و اکثر این کشورها در افریقا، امریکای جنوبی، خاورمیانه، و آسیای مرکزی با سیاست های خارجی امریکا در امور دیگر مخالف اند. پیوند خوردن حقوق همجنسگرایان با «سیاست خارجی» امریکا می تواند وضعیت همجنسگرایان در آن کشورها را بدتر کند. این کشورها بر موضع خود مبنی بر «غربی» و «غیر بومی» بودن همجنسگرایی مصمم تر می شوند و آن را «ناتوی فرهنگی» و «بهانه ی غربی ها برای دخالت در امور داخلی» کشور خود می دانند

چهارم؛ وقتی چند سال پیش «دفاع از حقوق زنان» به یکی از اهداف مهم سیاست خارجی دولت امریکا بدل شد، امریکایی ها «نجات زنان افغانستان» را در زمره دلایل خود برای حمله به این کشور گنجاندند. در آن جنگ بسیاری از زنان افغان کشته شدند. مثبت بیاندیشیم و امیدوار باشیم که این بار «نجات همجنسگرایان ایرانی» بهانه ای برای یک جنگ جدید نباشد