Skip to content

گذر

2010/10/19
by

وقتی دستش رو می گیرم،
وقتی به رخش می کشم،
وقتی با تمام وجود سانسور می کنم خواستنم رو در بوسیدنش، در ملاء عام،
وقتی لم می دم به پهلوش و سرم رو روی شونش ول می کنم،
وقتی …
تظاهر هست، اما نه تظاهری به پوچی روزمرگی،
نیازه،
وجود داره و باید دیده بشه تا روزمرگی بشه.
و البته این نگاه یک مبارز نیست،
چون اصلا این دید مقدس نیست،
فقط یک زندگی است و تلاشی برای آن.

No comments yet

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: