Skip to content

نقطه چين ها . . .: درس صبر و گذشت

2010/12/13
by

پیوند به منبع

اشک های کیا برای من خیلی مقدسن..مثه قطرات الماسی میمونن که توی معدن با ارزش چشماش میدرخشن!..دیشب منو کیا توی آغوش هم گریه کردیم..شاید جمله تلخی باشه..اما قشنگترین گریه کیا بود که تا حالا دیدم!..فقط اشک سرد نبود که میبارید..گرمای عشق بود..گرمای مهربونی..حالتی که وقتی به یادم میاد درست همونجایی که افتادیم روی همدیگه میرم میشینم و بغض میکنم..توی خیالاتم بغلش میکنم و فک میکنم که بیشتر باید به حرفاش گوش بدم و قدرشو بدونم…

خيلی ها فک کنن که بحث و دعوا توی رابطه لزومی نداره..باید شاد و بیخیال بود..اما کاملا برعکسه!..توی آرامش و خوشی پیشرفت و شناخت از یه رابطه حاصل نمیشه بلکه اونو فرسوده تر هم میکنه..کاری به موضوع پیش اومده و درست و غلط بودن قضاوت طرفین توی رابطه ندارم..همین که بحثی با آرامش یا گریه و حتی فریاد مطرح میشه تا برای حلش همدلی کنن و انرژی های منفی رو تخلیه کنن میتونه به نزدیک تر شدن افراد کمک کنه!..

..ما هم گاهی بحث میکنیم..هر چند دعوایی نداشتیم که قهر کنیم..ولی توی چنین مواقعی هم فدای هم میشیم و یادمون میره که سر چه موضوعی بحث داشتیم!..گاهی من خودمو مقصر شروع خیلی بحث ها میدونم..چون احساسات بیش از حدم باعث دلتنگیم میشه و این باز باعث بهونه گیریم میشه!..و کیا بارها با رفتار و گفتارش در این زمینه بهم قوت قلب داده..پس این منم که باید با درس صبر و گذشتی که ازش میگیرم سعی کنم منطقی تر باشم و آرامش خودمو حفظ کنم…

یوسف

No comments yet

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: