Skip to content

سکوت تلخ: به فردا بیاندیش

2011/01/26
by

پیوند به منبع

تا چند سال پیش، بیشتر مردم ترجیح می دادند به پزشکان مرد مراجعه کنند. سال ها طول کشید تا مردم بپذیرند که زن ها هم مثل مردها می توانند طبابت کنند.

تا چند سال پیش، زن ها حق رای نداشتند. همچنین اجازه کاندیداتوری در هیچ انتخاباتی را. سال ها طول کشید تا مبارزات آزادی خواهانه زنان به نتیجه برسد.

امروز زن ها آنقدر خود را باور دارند که مسئولیت حکمرانی در چندین کشور مثل آلمان، استرالیا، آرژانتین، برزیل و … به آنها سپرده شده.

تا چند سال پیش، دیه زن کمتر از مرد بود. سال ها طول کشید تا در قوانین تجدید نظر بشود.

تا چند سال پیش، سیاه پوست ها محکوم بودند به کار برای سفید پوست ها. سال ها طول کشید تا مبارزات ضد برده داری سیاه پوست ها به ثمر برسد. حالا رئیس جمهور قدرتمندترین کشور دنیا، یک سیاه پوست است.

تا یک ماه پیش، نوع گرایش برای خدمت در ارتش قدرتمندترین کشور دنیا مهم بود، ولی امروز، با امضای همان رئیس جمهور سیاه پوست، دیگر مهم نیست.

در همان کشور، هر روز تعداد ایالاتی که برای ازدواج به گرایش و جنسیت افراد توجهی نمی کنند بیشتر می شود.

هنوز هم در بعضی کشورها، زن ها حق رانندگی ندارند. اما زن ها نا امید نیستند و برای برابری می جنگند.

تا چند سال پیش، به کسی که به مواد مخدر وابسته بود، لقب “معتاد” می دادند و او را مجرم تلقی می کردند. حتی در نقاطی از دنیا اعدام سزای “اعتیاد” بود. سال ها طول کشید تا “اعتیاد” جایش را به “وابستگی” داد. امروز از چنین افرادی جرم زدایی شده و به آنها یاری می رسانند تا سلامت را دوباره بیابند. امروز به چنین افرادی “وابسته” می گویند.

تا چند سال پیش، هر کسی به ویروس HIV آلوده بود، متهم به فساد اخلاقی می شد. سال ها طول کشید تا مردم فهمیدند HIV برابر با فساد نیست.

برای یک لحظه چشمانت را ببند. به گذشته سفر کن. روزهایی که هنوز رادیو و تلویزیون نبود؛ چه برسد به اینترنت. اگر تو در آن دوران به دنیا آمده بودی، بدبخت تر از حالا نبودی؟ دورانی که جدا از فوبیای شدید جامعه نسبت به تو، تو خود نیز از خود متنفر بودی و خودت را مستحق عذاب الهی می دانستی. خودت هم خودت را نمی شناختی و گمان می کردی تنها موجود متفاوت روی زمینی. برای خودت هیچ آینده ای متصور نبودی و لحظات عمرت را با ترس و نفرت عمیق از خودت به پایان می رساندی.

زمان اما درمان خیلی از درد هاست. امروز تو به اینترنت دسترسی داری. تو با حقیقت وجودیت مشکلی نداری، به برکت همین اینترنت. از خودت متنفر نیستی، می دانی که در گوشه ای از دنیا، کسانی هستند با گرایش تو، ولی بدون مشکلات تو.

هموطنم، سعی کن نیم نگاهی به تاریخ داشته باشی. هیچ مشکلی نبوده که یک شبه درست شده باشد. گاه تغییرات آنقدر زمانبر است که ممکن است مایوس شوی، اما بدان تو در قبال نسل فردا مسئولی و باید پاسخ دهی که با امکاناتی که در اختیار داشته ای، هر چند محدود، چه گام موثری، هر چند کوچک، در راستای آگاه کردن جامعه ات برداشته ای. این گام می تواند آگاهی دادن به یک هموطن  دچار هوموفوبیا و اصلاح باورهای نادرست او باشد، و یا کمک به یک هم احساس که گرفتار مشکلات خاص خودمان است.  نسل فردا از تو پاسخ می طلبد.

اگر تو در بیست سالگی به شناختی از خود رسیدی، نسل فردا در 15 سالگی به این شناخت می رسد. روند افزایش سرعت آگاهی بشر غیر قابل تصور است. هر نسل از نسل پیشین، آگاه تر است.

آری، می دانم، شاید عمر من و تو کفاف ندهد که شاهد آزادی و برابری در ایرانمان باشیم. اما باید امیدوار بود و با نگاه رو به جلو، از سختی ها عبور کرد.

دور نیست روزی که در تقویم ایرانمان، تاریخی به یاد کسانی مشخص شود که تنها جرم شان، تفاوت با اکثریت بوده، و به دلیل این تفاوت، اکثریت حق حیاتش را سلب کردند.

روزی می رسد که حقیقت وجودی من و تو، در کنار خیلی از حقایق دیگر که امروز انکار می شوند، پذیرفته شود و انکار کنندگان به تاریخ بپیوندند.

شاید من و تو آن روز را نبینیم، مهم نیست. مهم این است که نسل فردا بداند ما برای برابری تلاش کرده ایم.

3 دیدگاه leave one →
  1. ebrahim permalink
    2011/01/27 02:32

    ba.le ei bra.dar maa hame baraaye bara.bari talaash mikonim .

  2. 2011/01/28 12:40

    متن زیبایی بود

  3. saeedeh permalink
    2011/02/26 20:56

    و امیدورام این برابری بدست بیاد.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: