Skip to content

گذر

2011/04/17

خداحافظ آقای دكتر
هرچند دلم نمياد
خداحافظ مرد آرامش
خداحافظ كمك بزرگ
آخ كه چقدر سخته خداحافظی باهات
دكتر تو همونی بودی كه بزرگترين كمك ها رو در بحرانی ترين لحظات ازت ديدم،
كجا يادم ميره وسط اون آموزشی كثافت كی بود كه توی همون فرصت كم مرخصی كمكم كرد تا دوباره بتونم و بگذرونم،
كجا يادم ميره لحن هميشه آروم و صبورت رو،
كجا يادم ميره …
دكتر، خبر نبودنت برام باور نكردينه،
موندم دفعه بعدي كه مريض بشم، كه بی خوابی بزنه به سرم، كه …
بايد آواره كدوم مطب و بيمارستان بشم،
دكتر …
خداحافظ مرد
هرچند دلم نمياد.

One Comment leave one →
  1. 2011/04/17 01:04

    این سرشت همه ماست رضا.
    دکتر رو دوست داشتم. البته دورا دور.
    مامان برام از خوبی هاش خیلی تعریف کرده بود.
    و مهمتر از همه اینا که دکتر تو بود.
    غمی زیادیه.
    فردا میتونه مراسم تشیعش نشون بده این مرد چه قدر بزرگ بود.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: