Skip to content

محدوده سرخ: رامیتن :» چرا ما رنگین کمانی ها اتحاد نداریم و همه اش همدیگر رو زیر سوال میبریم؟»

2011/05/25
by

پیوند به منبع

به خاطر هزاران دلیل!

 من فکر میکنم اتحاد از همدلی میاد و مربوط به اقلیت های جنسی یا ملی و یا دینی و غیره نیست… بلکه به فطرت آدمها برمیگرده و هرگاه غیرت و شعور یک قوم تحت تاثیر تحولات غلط و فشارهای نابهنجار قرار میگیره ، اون قوم بالفطره با هم متحد میشن بدون اینکه از دل هم خبر داشته باشن و برای هدف خاصی کنار هم حرکت میکنند. اما چرا جامعه ی همجنسگراها به این مرحله از یک دستگی نمیرسه با این همه فشار و باورهای غلطی که هر روز به اکثریت جامعه در مورد ماها تحمیل میشه و ما هر روز با نقابی جدید تر و آگاه به مشکلاتی نوتر  وارد مرحله ی جدیدی از زندگیمون میشم؟

نکته اینجاست که اقلیت های جنسی از روز اول هم مشخص بود که چه بلایی برسرشون قراره بیاد، در مجموعه ی ما کم پیدا میشه دو نفر با هم قرار بزارن و در مورد مسائل و مصائب دگرباش ها صحبت کنند. به نظر میرسه وقتی جمعی از دگرباشها کنار هم جمع میشن احتمال اینکه در مورد مسائل پیش روی دگرباش ها صحبت کنند بیشتر میشه ولی اینطور نیست. در مهمونی ها که اصلا حرفشو نزن همه دنبال یه کیس خوب میگردن. در میتینگ ها که بین قدیمی ها معمولا برگزار میشه حق ملکیت و مالکیت اجازه ورود افراد جدید رو در سطح تصمیم گیری نمیده. و همیشه هم همه ی این ماجراها با یک داستان عشقی-تخیلی به سرانجام خودش میرسه.

واحد نبودن هدف ها، معادله ها ، مجهول ها، اصول و تعاریف پایه در کوچکترین جزء اقلیت های جنسی قابل رؤیته. وقتی اجزا اینقدر ناهماهنگ هستند نسبت به هم چطور ممکنه که حرکت نسبتا بزرگی برای احقاق حقوق اولیه دگرباش ها شکل بگیره؟ تا زمانی که یه وجب پایین ترین از مرکز ثقل بدن یک دگرباش کانون توجهات واقع بشه رامتین جان همین آشه و همین کاسه.

در یک مسئله ی ساده مثل روز ملی اقلیت های جنسی اینقدر دو دستگی و بلکم چند دستگی موجوده ، مجال نیست که حرکات مثبت انجام داد اما باید اینو در نظر گرفت که منفی کاری هم نکرد. توهین کردن به هم و نادیده گرفتن حقوق شخصی و مدنی فرد  دست کم درین مجموعه ی ده درصدی تنها نتیجه ای که دربرداره از بین رفتن زمینه ی متحد شدن دگرباشها با همه.

نزاع بر سر مطیع بودن یا مطاع بودن از جنگل و در بین حیوانات شروع میشه و امروز به جامعه ی بلاگرها کشیده تا جایی که در کامنتهای وبلاگ هایی که نظر خودشون و نقد خودشون رو به زبانی که همواره باهاش ارتباط برقرار میکنند، ابراز میکنند در مورد مسائلی از قبیل «لواط» و » هوموفوبیا» و «روز ملی اقلیت های جنسی» و … چنان محکم برخورد میشه که باعث ایجاد تنفر میشه.

اگر هدف ایجاد اتحاد بود چرا به تنفر ختم شد؟ احساس من اینه که جوانتر ها اگر روش سوال پرسیدن و محکوم کردن گامهای غلط رو بلد نیستند ، پیش کسوتان هم طریق درست پاسخ دادن و صحه صدر داشتن رو بلد نیستند و قانون جنگل هر روز قدرتمند تر میشه تا اینکه نزاع بر سر قدرت باعث حذف یک طرف یا کل مجموعه میشه _ که امیدوارم هرگز به اون روز نرسه_.

No comments yet

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: