Skip to content

EraZer Head: برای آنها که نکشیدند بیرون

2011/06/08
by

پیوند به منبع

همان طور که می بینید پست قبلی حذف شده. دلیل اولش درخواست بعضی دوستان بود. دلیل دومش هم این بود که پست قبلی علیرغم مفرح بودن انگار چندان اطلاع رسان نبوده و ملت زیاد مزنه دستشان نیامد که اصلاً قضیه ی این «روز ملی» چی بوده. بعضی ها هم خب مزنه دستشان آمده اما همچنان علاقمند به ورژن های هیجان انگیزتری هستند که مبنایشان بر تئوری توطئه است. بگذارید قبل از هر چیز یکی دو توضیح بدهم.

اول اینکه من خودم از ابتدا با انتخاب چنین روزی موافق نبودم. دلیلم را هم در پست پیشین گفته بودم (همان «خب که چی؟!») و اصلاً این موضوع را چندان مهم نمی دانستم. من اولین جمعه ی مرداد را جشن نمی گیرم به همان دلیلی که روز ملی شدن صنعت نفت را جشن نمی گیرم. سال و سالگرد و تقویم مفاهیمی انتزاعی هستند و معنی چندانی ندارند. دیگر اینکه کسی بخواهد یک روز را نامگذاری کند می شود انتزاع در انتزاع. اما همین که قبل از ما خیلی ها این کار (یعنی نامگذاری روزهای تقویم) را کرده اند نشان دهنده ی این است که برعکس من، خیلی های دیگر به مفاهیم انتزاعی علاقمندند. خب اگر کسی در حد توانش است که تاریخی را بین جامعه ای جا بیندازد، خب بفرماید، این گوی و این میدان. من به این دلایل، من در انتخاب یک تاریخ برای این سالگرد نقش خاصی نداشتم اما با توجه به سابژکتیو بودن دلایلم، مخالفتی هم با این طرح دیگران نکردم. با این حال از چگونگی انجام پروسه اش اطلاع دارم و می دانم که آن وسط توطئه ی شاخداری وجود نداشت و دست های صهیونیسم و شیطان بزرگ نیز در کار نبود.

نکته اینجاست که کسانی که مخالف روزی که «روز ملی» می خوانند هستند، دلایلشان با دلیل سابژکتیو من تفاوت دارد. آن ها اتفاقاً کسانی اند که خیلی هم در قید و بند مفاهیم انتزاعی مانند نامگذاری روزهای تقویم هستند. تعدادی از آن ها هم زحمت کشیده و تعدادی سوال درباره ی این به اصطلاح «روز ملی» لیست کرده اند که در متنی با ادبیات حماسی و دهان پر کن چپانده شده است ولی اکثر ایرادهای ذکرشده در آن جوابی جز خمیازه کشیدن یا ابرو بالا انداختن ندارند. به جز ایرادهایی که به صورت نصفه و نیمه نفس ضرورت انتخاب چنین روزی را زیر سوال می برند، اکثر ایرادها مربوط به طریقه ی انتخاب این روز می شوند. پس قبول کنید که آدم حق دارد ایرادگیرهایی را که با عصبیت مشغول پرخاش هستند متهم به سر و صدا برای ابراز وجود کند. عده ای آمده اند و طرح نویی به ذهنشان رسیده و آن را عملی کرده اند. این وسط کسانی که خارج از گود بوده اند خودشان را انداخته اند وسط و کمر به خفه کردن طرح نو در نطفه بسته اند.

خیلی از ایرادها، از متن بیانیه ای گرفته شده که در وبلاگ «رنگین کمانی» منتشر شده بود. ذکر این نکته هم لازم است که وبلاگ «رنگین کمانی» متعلق به گروه از ما بهترون (همان انتخاب کنندگان روز) نبوده و بیانیه ای که در آن وبلاگ ذکر شد نیز توسط گروه تهیه نشده. بنابراین هر ایرادی که به بیانیه ی مزبور وارد باشد، به از ما بهترون که انتخاب کنندگان این روز بودند وارد نیست. بلکه به خود صاحب وبلاگ وارد است و دلیلی وجود ندارد که دیگران بخواهند به چنین ایرادهایی جواب بدهند. تعدادی از ایرادهای ذکر شده این ها هستند:

1)      خرد بودن و سطحی بودن هدف انتخابی جمع «رنگین کمانی»

هدف یاد شده (یک روز برای شاد بودن و دور هم بودن) در بیانیه ای آمده که در وبلاگ رنگین کمانی ذکر شده و این بیانیه همان طور که گفتم توسط بچه های گروه نوشته نشد. پس بنابراین جواب دادن به آن هم به بقیه ربطی ندارد. همان طور که در پست حذف شده ی قبلی گفته شد، بچه ها درباره ی ضرورت ایجاد این روز می گفتند «این روز می تواند باعث هویت بخشی به اقلیت های جنسی در ایران شود و ارزش تبلیغاتی هم دارد.» شاد بودن و دور هم بودن اینجا اشانتیون و توفیق اضافی است. این که شما شاد بودن و دور هم بودن را هدف هایی خرد و سطحی می نامید، تنها مایه ی تاسف است چون نشان می دهد که زندگی پوچ و بی روحی دارید. حتی طبق روایت کتب دینی دبیرستان، هدف غایی انسان ها از زیستن، خوشبختی است که معادل دیگرش می شود شادی. اگر شما شادی را خرد می دانید و از مصرف داروهای ضدافسردگی هم خودداری می کنید، اشکالی ندارد. زندگی خودتان است. ولی خیلی ها در جامعه ی مریض و بحران زده و عصبی ایران، از اینکه روزی را به نام خود بشناسند لذت می برند و احساس رضایت می کنند.

2)      بیان ملیت

3)      پذیرش حداکثری در جامعه ی ایرانی

4)      یادآوری غرور و عزت جامعه

5)      ایجاد وحدت

این ایرادها کلاً بی سر و ته هستند و ایرادهای بی سر و ته جواب ندارند. نویسنده ی این متن تصور کرده هدف از نامگذاری اولین جمعه ی مرداد، کن فیکون کردن جامعه ی ایران به صورت اجی مجی وار و ایجاد مدینه ی فاضله بوده. پس حالا که این طرح موفق به کن فیکون کردن دنیا نشده پس باید آن را بلکل حذف نمود. ایرادهای این چنینی از ذهن هایی بیرون می آید که انتظار دارند نامگذاری یک روز در تقویم معجزه کند. مانند اینکه انتخاب روز جهانی معلولان، باعث شود همه ی ساختمان های دنیا دارای ورودی ویلچر و دستشویی های مخصوص معلولان شوند. این صفر و یک تصور کردن نتیجه و سیاه و سفید دیدن دنیا، واقع گرایانه و منصفانه نیست. یک قدم کوچک به جلو نیز قدمی به جلو است و مفیدتر از یک جا ایستادن است.

6)      جمعه بودن

بحث اصلی که این وسط از دست ایرادگیران در رفته، انتخاب یک روز به نام روز اقلیت های جنسی ایران است. جمعه بودن یا شنبه بودن دیگر ایرادی بنی اسرائیلی است. همان طور که روز مادر دومین یکشنبه ی ماه می است و تا به حال هیچ کدام از مادرهای دنیا بابتش غرغر نکرده اند.

7)      عدم مبنا

همان طور که در پست حذف شده ی قبلی گفته شد، جامعه ی اقلیت های جنسی ایران تا به حال هیچ نقطه ی عطفی را پشت سر نگذاشته اند و ریچارد شیردل و مارتین لوتر کینگی بینشان پیدا نشده. اقلیت های جنسی ایران، نه شخص برجسته ای دارند که حلوا حلوایش کنند و نه مناسبت مهمی را پشت سر گذاشته اند که آن را مبنای در نظر گرفتن تاریخ «روز اقلیت های جنسی ایران» قرار دهند. هر کس که به قول نویسنده ی متن، «تاریخچه ی طولانی از فعالیت های دگرباشان» می بیند، اگر مناسبت مهم و سرنوشت سازی به یاد دارد یا شخصی را می شناسد که برای همجنسگرایان تخم دو زرده گذاشته باشد، لطفاً به ما هم بگوید که مستفیض شویم. والله ما که به یاد نداریم کسی به قول نویسنده ی این متن، عمری را برای جامعه ی دگرباش فعالیت کرده باشد. اگر چنین اشخاصی را داشتیم هم اهمیت چندانی نداشت، چون نامگذاری روزها هیچ نیازی به وجود مناسبت برای آن روز ندارد. مثل روز جهانی مبارزه با ایدز یا روز جهانی پست که بدون هیچ مناسبتی نامگذاری شده اند. کلاً این ایراد هم بی اهمیت است.

نویسنده در نهایت ایراد گرفته که چرا با انتخاب این روز «فرصت سازی» نشده. اولاً که «ایجاد فرصت»، یک پیشنهاد است و نامگذاری یک روز هیچ ربطی به برنامه ریزی برای بزرگداشت سالانه ی آن روز ندارد. هر کس هر فکر برجسته ای برای برنامه ریزی برای این روز دارد، می تواند پیگیری کند و انجامش دهد. سند این روز را که به نام ما یا شما نزده اند. گذشته از آن، خود نفس عبارت «فرصت سازی» نیز غلط انداز است. اینجا فرانسه نیست که کنفرانس داد و کمپین برگزار کرد و ان جی او ساخت یا راهپیمایی کرد. اینجا ایران است و قبل از هر گونه فرصت سازی باید قوانین هموفوب را تغییر داد و برای تغییر این قوانین باید بنیان حکومت را زیر و رو کرد. بعضی حرف ها فقط روی کاغذ فشنگند و فرصت سازی یکی از همین هاست. انتخاب یک روز به نام «اقلیت های جنسی ایران» نه به قصد معجزه و زدن سنگ بزرگ، بلکه به علت تغییر آرام و آگاهانه ی نورم های جامعه ی ایران بوده. حال اینکه این هدف برآورده می شود یا نه، نیاز به غیب گویی دارد که از توان من و شما خارج است.

8)      خودمبنایی

طریقه ی انتخاب این روز خودخواهانه نامیده شده، و سوالی که به ذهن من می رسد این است که چه طور می شود بدون خودخواهی یک روز را نامگذاری کرد؟ با رای گیری؟ آیا برای انتخاب روز جهانی مبارزه با ایدز، از مبتلایان به اچ آی وی رای گیری شد؟ آیا برای انتخاب روز ملی داروساز، از داروسازها رای گیری شد؟ آیا در ایران می شود صندوق دست گرفت و در خانه ی تک تک همجنسگرایان و ترنس ها رفت و از آن ها برای انتخاب یک روز رای گیری کرد؟ بعضی رای گیری اینترنتی مثلاً از طریق فیس بوک را پیشنهاد داده اند که تفاوت چندانی با پروسه ای که قبلاً در انتخاب این روز طی شده ندارد. باز یک گروه می آیند و نظرشان را بر نظر دیگران (همجنسگرایانی که در اینترنت حضور ندارند یا رای نداده اند) ارجحیت می دهند. یعنی خر همان خر است فقط پالان عوض شده و جامعه ی آماری کمی گسترده تر. پس ایرادی که وارد کرده اید (غیر دموکراتیک بودن تصمیم) همچنان وجود دارد. تازه این زمانی است که مسلم بدانید روز ملی باید از راه دموکراتیک انتخاب شود، که بعلاوه، آخرین باری که قرآن کریم را چک کردم خداوند عزوجل چنین آیه ای نفرستاده بود. پس راه حل چیست؟ انتخاب «دموکراتیک» یک روز ملی چطور ممکن است؟ از چه راهی؟ لطف کنید ما را هم مطلع کنید.

هدف بچه ها از نامگذاری این روز دیکتاتوری نبوده. یک عده آمدند و کار جدیدی به ذهنشان رسید و پیشگام انتخاب یک روز برای جشن یک اقلیت شدند. هر کس دوست داشته باشد جشن می گیرد و هر کس دوست نداشت جشن نمی گیرد. اگر از این روز استقبال شد، کم کم جا می افتد. اگر هم نشد، ضرر خاصی نداشته. کسی اسلحه روی شقیقه ی شما نگذاشته که یالا اولین جمعه ی مرداد را جشن بگیرید! اگر دوست دارید، می توانید روز دیگری را انتخاب کنید و جشن بگیرید. به بقیه ربطی ندارد چون تقویم ارث بابای کسی نیست. نکته ای که این وسط می ماند، این همه نقد بی سر و ته با ایرادهای خصمانه است. من باز هم می پرسم، جمعه ی اول مرداد غیر از ارزش تبلیغاتی ای که داشته، چه بدی ای در حق شما ملت کرده که این قدر سر و صدا می کنید؟ شما با نفس انتخاب چنین روزی مشکل دارید، با اولین جمعه ی مرداد بودنش، یا طریقه ی انتخاب شدنش؟ مثل اینکه خودتان هم متوجه نشده اید مشکلتان چیست و فقط دارید از این شاخه به آن شاخه می پرید. من برای این آزردگی شدید هیچ دلیلی نمی بینم جز همان نیاز به ابراز وجود. جدی، آیا یک تاریخ این قدر مهم است؟ این را من می گویم که خودم از اول فلسفه ی خاصی برای نامگذاری این روز نمی دیدم. دیگر موافقان بمانند. کلاه خودتان را قاضی کنید بعد ساطور نقد دست بگیرید.

No comments yet

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: