Skip to content

دل‌بیقـــرار: دیدِ من نسبت به شما

2012/10/13
by

پیوند به منبع

روزی که من واردِ این دنیا -همجنسگراهایی مثلِ خودم که وبلاگ می‌نویسند- شدم ، ازشون ترسیدم و شاید همون حسی که خیلی‌ها دارند رو داشتم ، حسِ عدمِ اعتماد به دیگران بخاطرِ شرایطِ گرایش و مسائل دیگر … ، فقط به خوندن مطالب بسنده کردم و خیلی پیگیر بودم و لذت می‌بردم از اینکه می‌دیدم من تنها نیستم ، آدم‌های دیگه ای هم هستند که مشابهِ من با سلایقِ مختلف می‌نویسند

قبل و تا مدتی بعد از این در سکوت و خاموشی می‌گذشت ؛ اختلال در رفتار و نداشتنِ دوستانِ هم احساسی که خاطره‌ها و تجربه‌های مشترک رو بشه باهاشون در میون گذاشت و هزارُ یک مشکلِ دیگه مثل شکست‌های پی‌در‌پی و روزای بد و خاکستری و افسردگیُ هزار مورد دیگه که تا حدودی در موردشون نوشتم و خیلی‌هاتون مشابه‌ش رو تجربه کردید ، من هم تجربه کردم و شاید قشنگ ترین ساعت‌های روزم زمان‌هایی بود که داشتم وبلاگ‌های شما و زندگیِ شما و حرفای شما و نظراتِ شما رو می‌خوندم

این روزا یک سری اشخاص در وبلاگستان یا کم می‌نویسند یا اصلا نمی‌نویسند و غیب شدن !‏ یا این پتانسیل در نوشته‌هاشون حس می‌شه که در شُرُفِ غیب شدن هستند

خواستم فقط بگم دوستِ عزیزِ هم احساس ، تو با نوشتن‌ت -حالا در هر زمینه‌ای- به امثالِ من حسِّ خوبی می‌دی ، حسِّ اینکه افرادی مثل من هستن و می‌نویسن و من تنها نیستم و دورو برم هزاران قلبِ دیگه می‌تپه که مثلِ من یا در همین راستا به دنیا نگاه می‍‌‌کنه

خواستم خواهش کنم این راهِ ارتباطیِ خوب رو از بقیۀ دوستان‌تون دریغ نکنید ، شاید ما نتونیم بهم اعتماد کافی داشته باشیم یا همدیگه رو هیچوقت ملاقات نکنیم ، اما نوشتن باعث می‌شه حسِّ آرامش و امید هم به شما و هم به بقیۀ دوستان‌تون منتقل بشه ، تنهاترین آدم‌ها همیشه با دوستاشون امید به زندگی پیدا می‌کنن حتی اگه اونها رو نبینند یا ملاقات نکنند ، مثل کتابی که زنده‌ست و جریان داره ، مثل یه چشمه که همیشه می‌جوشه ، تابستون سرماش به آدم حسِّ تازگی می‌ده و زمستون گرماش آدم رو آروم می‌کنه ؛ اجازه بدید تجربه‌هاتون و طرز دیدتون چراغ و راهنمایی برای دیگرانِ مثلِ خودتون باشه

این نوشته مستقیما خطاب به سه نفر از دوستانم در وبلاگستان هست که اسم نمی‌برم ، شاید خودشون بخونن و حالِ منو درک کنن و خیلی‌های دیگه‌ای که شاید زیاد باهاشون در تماس مستقیم و کامنت گذاشتن نباشم ولی مطمئنا از طریق گوگل ریدر اونها رو دنبال می‌کنم

پی‌نوشت

گاهی اوقات به شما ، دوستانی که در تهران یا شهرهای بزرگ زندگی می‌کنید حسودی می‌کنم ، دلیلش این هست که شما آدم‌هایی اغلب با روحیۀ اجتماعی‌تر هستید حتی اگه مجبور باشید بقضای شرایطِ گرایش و روحیه‌تون مخفی باشید یکجوری چشمُ گوش‌تون باز تر و دید‌تون نسبت به اطراف‌تون متفاوت تر -و بدونِ دلبستگی‌ شاید- باشه

پرت شدن میانِ تنهایی ، موردی هست که من اغلب تجربه می‌کنم ، با نوشتن‌تون به دیگران امداد برسانید !‏

پیشنهادِ موسیقیاییِ من در این پست ، یک ترانه هست با نام «Life Is Life» که در آخرِ یک فیلم سینمایی شنیدم و خوشم اومد و کاملش رو پیدا کردم ، امیدوارم از شنیدنش لذت ببرید

5 دیدگاه leave one →
  1. 2012/10/15 00:57

    به نظر بنده توده ی ما توده خام و تن پروریه که نه شعور تاریخ مند به روی دادهای کلان داره و نه خواست گاه درستی برای مشاهده و تحلیل و نه دوزار سواد یا آمادگی برای کار گروهی برای یک هدف مشترک. روشن فکران و متولیان فرهنگ و علوم انسانی هم یه مشت آدم مخبط الدماغ مختل المشاعر مثل فولادوند و فرهادپور و حاج فرج دباغ و بابک احمدی هستن. تلاش برای راه نمایی کردن گروهی که نه واکنش نشون می دن نه نقد می کنن نه دنبال پاسخ سوالی می رن و نه سوگیری دارن محاله و آب در هاون کوبیدن. من به این نتیجه رسیدم گی های ایران یا مشکل ندارن یا دارن با مشکله حال می کنن چون آتش زنده نشانی دارد. فلان وبلاگ نویس گی ایرانی که شما از خوندن وبلاگش لذت هم می برید! می گه همون بهتر که من خودمو تو فلان دعوای بین دو جناح داخل نکردم. این می شه رای کسی که به زعم شما نه شما و نه احدی بهش ایرادی نمی گیره نه تایید نه رد نه تحلیل نه آسیب شناسی نه ارزیابی نه تاریخ نویسی نه از جانب شما نه خودشون و نه احدی. مردم مصر با همین وبلاگ و فیس بوک و تویتر انقلاب کردن اون وقت شخص شما در وبلاگ دنبال آدم های اجتماعی هستید و هدف تون از وبلاگ نویسی پیش نهاد موسیقیه. اگرر خواسته تون اینه همه جا می تونید این آدمارو پیدا کنید. نیازی نیست گی باشن یا چیزی حالی شون باشه. سازمان خانم ساقی تا دلتون بخواد از این آدما پرورونده.

    • 2012/10/19 21:37

      یکی جرائت میکنه و مینویسه و پاش امضاش رو میذاره
      و طبق معمول کسی هست که حتی جرائت یه امضا! زدن نداره ولی انتظار داره دیگران براش فیل هوا کنن!

  2. Nar permalink
    2012/11/10 13:35

    واقعن نمیدونم چرا اینطوری شد.. الان هم که فیس بوک جای وبلاگها رو گرفته
    حیف.. قلبنا خیلی خوب بود که کلی وبلاگ فعال داشتیم

  3. Davoudrahimi11@yahoo.com permalink
    2012/11/15 17:49

    سلام به اين دوست خوبم منم دوست دارم با يه پسر لز کنم ولي نميدونم چطوري و چيکار کنم چطور ميتونم يکي رو پيدا کنم بهش اعتماد کنم اگه ممکنه راهنماييم کن

  4. مثل خودت permalink
    2013/03/30 12:28

    سلام
    من امروز اینجا رو پیدا کردم
    و خوشحالم که اینجا هستم
    بله درست اشاره کردید
    همدلی با یه همدرد خیلی آرامش بخش هست
    و متشکرم …

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: